قورئانا پیرۆز › سورەتا الانفطار › ئایەتا ٥
سورەتا الانفطار · ئایەتا ٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-Infitar
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ فُجِّرَتۡ ﴿٣﴾
وئه‌گه‌ر ده‌ريا تژى بوون، ڤێجا په‌قين و د سه‌ر دا چوون.
وَإِذَا ٱلۡقُبُورُ بُعۡثِرَتۡ ﴿٤﴾
وئه‌گه‌ر گۆڕ هاتنه ڤه‌كرن ومرى ژێ ده‌ركه‌فتن.
عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّا قَدَّمَتۡ وَأَخَّرَتۡ ﴿٥﴾
هنگى هه‌ر نه‌فسه‌ك هه‌مى كارێ خۆ دێ زانت، كانێ ل پێشییێ چ كرییه و ل پاشییێ چ كرییه، ودێ پێ ئێته جزادان.
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلۡكَرِيمِ ﴿٦﴾
ئه‌ى مرۆڤێ باوه‌رییێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ نائينت، ئه‌و چيه به‌رێ ته دايه هندێ كو تو شركێ ب خودايێ خۆ بكه‌ى يێ كو پێتڤى بوو ته شوكرا وى كربا.
ٱلَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ﴿٧﴾
ئه‌وێ تو ئافراندى ڤێجا تو ڕاست ودورست كرى، دا تو بشێى ب كارێ خۆ ڕاببى.