قورئانا پیرۆز › سورەتا الإسراء › ئایەتا ١
سورەتا الإسراء · ئایەتا ١ ب تەفسیرا کوردی
Al-Isra
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
سُبۡحَٰنَ ٱلَّذِيٓ أَسۡرَىٰ بِعَبۡدِهِۦ لَيۡلٗا مِّنَ ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِ إِلَى ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡأَقۡصَا ٱلَّذِي بَٰرَكۡنَا حَوۡلَهُۥ لِنُرِيَهُۥ مِنۡ ءَايَٰتِنَآۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡبَصِيرُ ﴿١﴾
خودايێ مهزن خۆ پاك ومهزن دكهت؛ چونكى ئهو دشێت وى تشتى بكهت يێ كهسێ دى ژبلی وى نهشێت بكهت، ژ وى پێڤهتر چو خودايێن دى نينن، ئهوه ل دهمهكێ شهڤێ بهنییێ خۆ موحهممهد -سلاڤ لێ بن- ب لهشى وڕحێ ڤه ژ مزگهفتا حهرام ل (مهكههێ) برییه مزگهفتا ئهقصايێ ل (بهيتولمهقدسێ) ئهوا خودێ ل دۆرێن وێ بهرهكهت هاڤێتییه شينكاتى وبهرههمێ چاندییێ وێ، وئهو كرییه جهێ گهلهك پێغهمبهران؛ دا ئهو عهجێبییێن شيانا خودێ ودهليلێن ئێكينییا وى ببينت. هندى خودێیه گوهدێرێ گۆتنێن بهنییێن خۆيه، و ب كارێن وان يێ بينهره، ههر ئێكى -وهكى ئهو یێ ژ ههژى- ل دنیایێ وئاخرهتێ جزایێ وى ددهتێ.
وَءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ وَجَعَلۡنَٰهُ هُدٗى لِّبَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ أَلَّا تَتَّخِذُواْ مِن دُونِي وَكِيلٗا ﴿٢﴾
وكانێ چاوا خودێ موحهممهد -سلاڤ لێ بن- ب ڤێ برنا ل شهڤێ ب قهدر ئێخست، وهسا خودێ مووسا ژى -سلاڤ لێ بن- ب دانا تهوراتێ بۆ وى ئهو ب قهدر ئێخستبوو، ووى ئهو تهورات بۆ ئسرائيلیان كره رێنيشاندهر وئاشكهراكرن بۆ حهقییێ، وتێدا هاتبوو كو ئهو ژبلی خودێ چو سهركار وخودايان بۆ خۆ نهدانن.
ذُرِّيَّةَ مَنۡ حَمَلۡنَا مَعَ نُوحٍۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَبۡدٗا شَكُورٗا ﴿٣﴾
ئهى دووندهها وان يێن مه د گهل نووحى د گهمییێ دا هلگرتين، هوين چو شريكان بۆ خودێ د پهرستنێ دا چێ نهكهن، وشوكرا قهنجییێن وى بكهن، وهكى نووحى -سلاڤ لێ بن- دكر؛ چونكى ئهو ب دل وئهزمان ولهشێ خۆ بۆ خودێ بهنییهكێ گهلهك شوكردار بوو.