قورئانا پیرۆز › سورەتا الإسراء › ئایەتا ١٢
سورەتا الإسراء · ئایەتا ١٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Isra
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَأَنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ أَعۡتَدۡنَا لَهُمۡ عَذَابًا أَلِيمٗا ﴿١٠﴾
وكو ئه‌وێن باوه‌رییێ ب ئاخره‌تێ ووى جزايێ لێ هه‌ى نائينن عه‌زابه‌كا ب ئێش د ئاگرى دا مه بۆ وان ئاماده‌كرییه.
وَيَدۡعُ ٱلۡإِنسَٰنُ بِٱلشَّرِّ دُعَآءَهُۥ بِٱلۡخَيۡرِۖ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ عَجُولٗا ﴿١١﴾
وهنده‌ك جاران مرۆڤ نفرينان ل خۆ ومالێ خۆ وعه‌يالێ خۆ دكه‌ت، ئه‌ڤه ده‌مێ كه‌ربێن وى ڤه‌دبن، كانێ چاوا ئه‌و دوعايان بۆ خۆ دكه‌ت، وئه‌ڤه ژ نه‌زانين وله‌زا مرۆڤییه، و ژ دلۆڤانییا خودێ ب وى، ئه‌و دوعايا وى ب تنێ قه‌بويل دكه‌ت، ومرۆڤ ب تبيعه‌تێ خۆ يێ ب له‌ز وبه‌زه.
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ ءَايَتَيۡنِۖ فَمَحَوۡنَآ ءَايَةَ ٱلَّيۡلِ وَجَعَلۡنَآ ءَايَةَ ٱلنَّهَارِ مُبۡصِرَةٗ لِّتَبۡتَغُواْ فَضۡلٗا مِّن رَّبِّكُمۡ وَلِتَعۡلَمُواْ عَدَدَ ٱلسِّنِينَ وَٱلۡحِسَابَۚ وَكُلَّ شَيۡءٖ فَصَّلۡنَٰهُ تَفۡصِيلٗا ﴿١٢﴾
ومه شه‌ڤ وڕۆژ كرنه دو نيشان ل سه‌ر ته‌وحيد وشيانا خۆ، ڤێجا مه نيشانا شه‌ڤێ -كو هه‌يڤه- ڕه‌ش وتارى كر، ونيشانا ڕۆژێ -كو ڕۆژ ب خۆيه- مه گه‌ش كر؛ دا مرۆڤ بزانت دێ چاوا ب ڕۆژێ ل ڕزقێ خۆ گه‌ڕيێت، ودێ چاوا ل شه‌ڤێ ڕحه‌ت وته‌نا بت، ودا مرۆڤ -ب هاتنا شه‌ڤ وڕۆژان- هژمارا سال وهه‌يڤ وڕۆژان بزانت. وهه‌ر تشته‌كێ هه‌بت مه باش يێ ئاشكه‌را كرى.
وَكُلَّ إِنسَٰنٍ أَلۡزَمۡنَٰهُ طَـٰٓئِرَهُۥ فِي عُنُقِهِۦۖ وَنُخۡرِجُ لَهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ كِتَٰبٗا يَلۡقَىٰهُ مَنشُورًا ﴿١٣﴾
وهه‌ر كاره‌كێ مرۆڤ بكه‌ت چ يێ باش بت چ يێ خراب، خودێ وى دده‌ته د گه‌ل وى كارى، وئه‌و حسێبا كارێ كه‌سێ دى د گه‌ل وى ناكه‌ت، وحسێبا كارێ وى د گه‌ل كه‌سێ دى ناكه‌ت، وخودێ ل ڕۆژا قيامه‌تێ كيتابه‌كا كارێ وى تێدا نڤيسى بۆ وى ده‌ردئێخت ئه‌و وێ كيتابێ ڤه‌كرى دبينت.
ٱقۡرَأۡ كِتَٰبَكَ كَفَىٰ بِنَفۡسِكَ ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكَ حَسِيبٗا ﴿١٤﴾
دێ بۆ وى ئێته گۆتن: كيتابا كريارێن خۆ بخوينه، ڤێجا ئه‌و دێ وێ خوينت، ئه‌گه‌ر خۆ ئه‌و د دنيايێ دا يێ نه‌خوانده‌ڤان ژى بت، ئه‌ڤرۆ نه‌فسا ته به‌سه حسێبكه‌ر بت بۆ كريارێن ته، وجزايێ خۆ بزانت. وئه‌ڤه مه‌زنترين دادییه.