قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ١٣
سورەتا الكهف · ئایەتا ١٣ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَضَرَبۡنَا عَلَىٰٓ ءَاذَانِهِمۡ فِي ٱلۡكَهۡفِ سِنِينَ عَدَدٗا ﴿١١﴾
ڤێجا مه خه‌وا گران ب سه‌ر وان دا به‌ردا، ئينا ئه‌و گه‌له‌ك سالان مانه د شكه‌فتێ ڤه.
ثُمَّ بَعَثۡنَٰهُمۡ لِنَعۡلَمَ أَيُّ ٱلۡحِزۡبَيۡنِ أَحۡصَىٰ لِمَا لَبِثُوٓاْ أَمَدٗا ﴿١٢﴾
پاشى مه ئه‌و ژ خه‌وێ هشياركرن؛ دا ئه‌م وى تشتى نیشا خه‌لكى بده‌ین یێ مه د ئه‌زه‌ل دا زانى، كانێ كى ژ هه‌ردو ده‌سته‌كێن د ده‌مێ مانا وان دا ب هه‌ڤڕكى چووين بۆ هژمارێ بنه‌جهتره، وكانێ ئه‌و ڕۆژه‌كێ يان دانه‌كێ ڕۆژێ مابوون، يان ژى ده‌مه‌كێ درێژ مابوون؟
نَّحۡنُ نَقُصُّ عَلَيۡكَ نَبَأَهُم بِٱلۡحَقِّۚ إِنَّهُمۡ فِتۡيَةٌ ءَامَنُواْ بِرَبِّهِمۡ وَزِدۡنَٰهُمۡ هُدٗى ﴿١٣﴾
ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر ئه‌م به‌حسێ وان ب ڕاستى ودورستى بۆ ته دبێژين. هندى خه‌لكێ شكه‌فتێنه هنده‌ك گه‌نج بوون باوه‌رى ب خودايێ خۆ ئينابوو و د گازییا وى هاتبوون، ومه هيدايه‌ت وموكمییا ل سه‌ر حه‌قییێ ل وان زێده كربوو.
وَرَبَطۡنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ إِذۡ قَامُواْ فَقَالُواْ رَبُّنَا رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ لَن نَّدۡعُوَاْ مِن دُونِهِۦٓ إِلَٰهٗاۖ لَّقَدۡ قُلۡنَآ إِذٗا شَطَطًا ﴿١٤﴾
ومه دلێن وان ب باوه‌رییێ ب هێز ئێخست بوون، ومه موكمى ودژوارى ل سه‌ر باوه‌رییێ دابوو وان، ده‌مێ ئه‌و ل به‌ر سنگێ مه‌لكێ كافر ڕابووين ووى لۆمه‌ى وان كرى سه‌را هێلانا وان بۆ صه‌نه‌م په‌رێسییێ ڤێجا وان گۆتێ: خودايێ مه يێ ئه‌م په‌رستنێ بۆ وى دكه‌ين خودايێ عه‌سمانان وعه‌ردییه، ژ وى پێڤه‌تر ئه‌م په‌رستنا چو خودايێن دى ناكه‌ين، ئه‌گه‌ر ئه‌م تشته‌كێ دى ژبلی ڤێ گۆتنێ بێژين ئه‌و مه گۆتنه‌كا دوير ژ حه‌قییێ گۆت.
هَـٰٓؤُلَآءِ قَوۡمُنَا ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةٗۖ لَّوۡلَا يَأۡتُونَ عَلَيۡهِم بِسُلۡطَٰنِۭ بَيِّنٖۖ فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبٗا ﴿١٥﴾
پاشى هنده‌ك ژ وان گۆته هنده‌كان: ئه‌ڤه ملله‌تێ مه ژبلی خودێ هنده‌ك خوداوه‌ندێن دى بۆ خۆ داناينه، كانێ بلا ئه‌و ده‌ليله‌كێ ئاشكه‌را ل سه‌ر ڤى عيباده‌تێ خۆ بينن، وكه‌س ژ وى زۆردارتر نينه يێ ژ نك خۆ دره‌وه‌كێ ژ كيسێ خودێ بكه‌ت وشريكان بۆ وى د په‌رستنێ دا بدانت.