قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ١١
سورەتا الكهف · ئایەتا ١١ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
أَمۡ حَسِبۡتَ أَنَّ أَصۡحَٰبَ ٱلۡكَهۡفِ وَٱلرَّقِيمِ كَانُواْ مِنۡ ءَايَٰتِنَا عَجَبًا ﴿٩﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- هزر نه‌كه كو سه‌رهاتییا خودانێن شكه‌فتێ وئه‌و ده‌پێ ناڤێن وان ل سه‌ر هاتينه نڤيسين ژ ئايه‌تێن مه يا عه‌جيب وغه‌ريب بوو؛ چونكى چێكرنا عه‌رد وعه‌سمانان وتشتێ د ناڤ دا ژ وێ چه‌ندێ عه‌جێبتره.
إِذۡ أَوَى ٱلۡفِتۡيَةُ إِلَى ٱلۡكَهۡفِ فَقَالُواْ رَبَّنَآ ءَاتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحۡمَةٗ وَهَيِّئۡ لَنَا مِنۡ أَمۡرِنَا رَشَدٗا ﴿١٠﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حس بكه ده‌مێ وان گه‌نجێن خودان باوه‌ر ژ ترسێن هندێ دا كو ملله‌تێ وان وان دسه‌ردا ببه‌ن، و ل صه‌نه‌م په‌رێسییێ ڤه‌گه‌ڕينن خۆ ب شكه‌فتێ ڕا گه‌هاندى، وگۆتى: خودايێ مه تو دلۆڤانییه‌كێ ژ نك خۆ بده مه، كو مه پێ ڕابگرى، و ژ خرابییێ بپارێزى، وتو ڕێكا دورست يا كو مه دگه‌هينته وى كارێ تو حه‌ز ژێ دكه‌ى ل به‌ر مه ب ساناهى بێخه؛ دا ئه‌م ببينه ژ وان سه‌رڕاستێن ڕێ ل به‌ر خۆ به‌رزه نه‌كرى.
فَضَرَبۡنَا عَلَىٰٓ ءَاذَانِهِمۡ فِي ٱلۡكَهۡفِ سِنِينَ عَدَدٗا ﴿١١﴾
ڤێجا مه خه‌وا گران ب سه‌ر وان دا به‌ردا، ئينا ئه‌و گه‌له‌ك سالان مانه د شكه‌فتێ ڤه.
ثُمَّ بَعَثۡنَٰهُمۡ لِنَعۡلَمَ أَيُّ ٱلۡحِزۡبَيۡنِ أَحۡصَىٰ لِمَا لَبِثُوٓاْ أَمَدٗا ﴿١٢﴾
پاشى مه ئه‌و ژ خه‌وێ هشياركرن؛ دا ئه‌م وى تشتى نیشا خه‌لكى بده‌ین یێ مه د ئه‌زه‌ل دا زانى، كانێ كى ژ هه‌ردو ده‌سته‌كێن د ده‌مێ مانا وان دا ب هه‌ڤڕكى چووين بۆ هژمارێ بنه‌جهتره، وكانێ ئه‌و ڕۆژه‌كێ يان دانه‌كێ ڕۆژێ مابوون، يان ژى ده‌مه‌كێ درێژ مابوون؟
نَّحۡنُ نَقُصُّ عَلَيۡكَ نَبَأَهُم بِٱلۡحَقِّۚ إِنَّهُمۡ فِتۡيَةٌ ءَامَنُواْ بِرَبِّهِمۡ وَزِدۡنَٰهُمۡ هُدٗى ﴿١٣﴾
ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر ئه‌م به‌حسێ وان ب ڕاستى ودورستى بۆ ته دبێژين. هندى خه‌لكێ شكه‌فتێنه هنده‌ك گه‌نج بوون باوه‌رى ب خودايێ خۆ ئينابوو و د گازییا وى هاتبوون، ومه هيدايه‌ت وموكمییا ل سه‌ر حه‌قییێ ل وان زێده كربوو.