قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ٩
سورەتا الكهف · ئایەتا ٩ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّا جَعَلۡنَا مَا عَلَى ٱلۡأَرۡضِ زِينَةٗ لَّهَا لِنَبۡلُوَهُمۡ أَيُّهُمۡ أَحۡسَنُ عَمَلٗا ﴿٧﴾
هندى ئهمين ههر تشتهكێ ل سهر عهردى ههى ژ چێكرییان مه كره خهمل وجوانى بۆ عهردى، ومفا بۆ خهلكى؛ دا ئهم وان بجهڕبينين كانێ كى ژ وان كارێ وى باشتره، وكى ژ وان كارێ وى خرابتره، وههر كهسهكى جزايێ ئهو ههژى بت ئهم دێ دهينێ.
وَإِنَّا لَجَٰعِلُونَ مَا عَلَيۡهَا صَعِيدٗا جُرُزًا ﴿٨﴾
وهندى ئهمين دهمێ دنيا خلاس بوو، وێ خهملا ل سهر عهردى مه داناى ههمییێ ئهم دێ كهينه ئاخهكا بێ شينكاتى.
أَمۡ حَسِبۡتَ أَنَّ أَصۡحَٰبَ ٱلۡكَهۡفِ وَٱلرَّقِيمِ كَانُواْ مِنۡ ءَايَٰتِنَا عَجَبًا ﴿٩﴾
تو -ئهى پێغهمبهر- هزر نهكه كو سهرهاتییا خودانێن شكهفتێ وئهو دهپێ ناڤێن وان ل سهر هاتينه نڤيسين ژ ئايهتێن مه يا عهجيب وغهريب بوو؛ چونكى چێكرنا عهرد وعهسمانان وتشتێ د ناڤ دا ژ وێ چهندێ عهجێبتره.
إِذۡ أَوَى ٱلۡفِتۡيَةُ إِلَى ٱلۡكَهۡفِ فَقَالُواْ رَبَّنَآ ءَاتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحۡمَةٗ وَهَيِّئۡ لَنَا مِنۡ أَمۡرِنَا رَشَدٗا ﴿١٠﴾
تو -ئهى پێغهمبهر- بهحس بكه دهمێ وان گهنجێن خودان باوهر ژ ترسێن هندێ دا كو مللهتێ وان وان دسهردا ببهن، و ل صهنهم پهرێسییێ ڤهگهڕينن خۆ ب شكهفتێ ڕا گههاندى، وگۆتى: خودايێ مه تو دلۆڤانییهكێ ژ نك خۆ بده مه، كو مه پێ ڕابگرى، و ژ خرابییێ بپارێزى، وتو ڕێكا دورست يا كو مه دگههينته وى كارێ تو حهز ژێ دكهى ل بهر مه ب ساناهى بێخه؛ دا ئهم ببينه ژ وان سهرڕاستێن ڕێ ل بهر خۆ بهرزه نهكرى.
فَضَرَبۡنَا عَلَىٰٓ ءَاذَانِهِمۡ فِي ٱلۡكَهۡفِ سِنِينَ عَدَدٗا ﴿١١﴾
ڤێجا مه خهوا گران ب سهر وان دا بهردا، ئينا ئهو گهلهك سالان مانه د شكهفتێ ڤه.