ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ١٠

سورەتا الكهف · ئایەتا ١٠ ب تەفسیرا کوردی

Al-Kahf

  • مەککەهێ
  • ١١٠ ئایەت
  • جوز ١٥–١٦

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. وَإِنَّا لَجَٰعِلُونَ مَا عَلَيۡهَا صَعِيدٗا جُرُزًا ﴿٨﴾

    وهندى ئه‌مين ده‌مێ دنيا خلاس بوو، وێ خه‌ملا ل سه‌ر عه‌ردى مه‌ داناى هه‌مییێ ئه‌م دێ كه‌ينه‌ ئاخه‌كا بێ شينكاتى.

  2. أَمۡ حَسِبۡتَ أَنَّ أَصۡحَٰبَ ٱلۡكَهۡفِ وَٱلرَّقِيمِ كَانُواْ مِنۡ ءَايَٰتِنَا عَجَبًا ﴿٩﴾

    تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- هزر نه‌كه‌ كو سه‌رهاتییا خودانێن شكه‌فتێ وئه‌و ده‌پێ ناڤێن وان ل سه‌ر هاتينه‌ نڤيسين ژ ئايه‌تێن مه‌ يا عه‌جيب وغه‌ريب بوو؛ چونكى چێكرنا عه‌رد وعه‌سمانان وتشتێ د ناڤ دا ژ وێ چه‌ندێ عه‌جێبتره‌.

  3. إِذۡ أَوَى ٱلۡفِتۡيَةُ إِلَى ٱلۡكَهۡفِ فَقَالُواْ رَبَّنَآ ءَاتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحۡمَةٗ وَهَيِّئۡ لَنَا مِنۡ أَمۡرِنَا رَشَدٗا ﴿١٠﴾

    تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حس بكه‌ ده‌مێ وان گه‌نجێن خودان باوه‌ر ژ ترسێن هندێ دا كو ملله‌تێ وان وان دسه‌ردا ببه‌ن، و ل صه‌نه‌م په‌رێسییێ ڤه‌گه‌ڕينن خۆ ب شكه‌فتێ ڕا گه‌هاندى، وگۆتى: خودايێ مه‌ تو دلۆڤانییه‌كێ ژ نك خۆ بده‌ مه‌، كو مه‌ پێ ڕابگرى، و ژ خرابییێ بپارێزى، وتو ڕێكا دورست يا كو مه‌ دگه‌هينته‌ وى كارێ تو حه‌ز ژێ دكه‌ى ل به‌ر مه‌ ب ساناهى بێخه‌؛ دا ئه‌م ببينه‌ ژ وان سه‌رڕاستێن ڕێ ل به‌ر خۆ به‌رزه‌ نه‌كرى.

  4. فَضَرَبۡنَا عَلَىٰٓ ءَاذَانِهِمۡ فِي ٱلۡكَهۡفِ سِنِينَ عَدَدٗا ﴿١١﴾

    ڤێجا مه‌ خه‌وا گران ب سه‌ر وان دا به‌ردا، ئينا ئه‌و گه‌له‌ك سالان مانه‌ د شكه‌فتێ ڤه‌.

  5. ثُمَّ بَعَثۡنَٰهُمۡ لِنَعۡلَمَ أَيُّ ٱلۡحِزۡبَيۡنِ أَحۡصَىٰ لِمَا لَبِثُوٓاْ أَمَدٗا ﴿١٢﴾

    پاشى مه‌ ئه‌و ژ خه‌وێ هشياركرن؛ دا ئه‌م وى تشتى نیشا خه‌لكى بده‌ین یێ مه‌ د ئه‌زه‌ل دا زانى، كانێ كى ژ هه‌ردو ده‌سته‌كێن د ده‌مێ مانا وان دا ب هه‌ڤڕكى چووين بۆ هژمارێ بنه‌جهتره‌، وكانێ ئه‌و ڕۆژه‌كێ يان دانه‌كێ ڕۆژێ مابوون، يان ژى ده‌مه‌كێ درێژ مابوون؟