قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ٧
سورەتا الكهف · ئایەتا ٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
مَّا لَهُم بِهِۦ مِنۡ عِلۡمٖ وَلَا لِأٓبَآئِهِمۡۚ كَبُرَتۡ كَلِمَةٗ تَخۡرُجُ مِنۡ أَفۡوَٰهِهِمۡۚ إِن يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبٗا ﴿٥﴾
چو زانينه‌ك ل نك ڤان بوتپه‌رێسان ب ڤێ چه‌ندێ نينه كو ئه‌و دبێژن خودێ زارۆیه‌ك هه‌يه، كا چاوا چو زانين ب ڤێ چه‌ندێ ل نك بابێن وان ژى يێن ئه‌و چاڤ لێ دكه‌ن نه‌بوو، يا مه‌زنه ئه‌ڤ په‌يڤا كرێتا ژ ده‌ڤێ وان ده‌ردكه‌ڤت، ژ گۆتنه‌كا دره‌و پێڤه‌تر ئه‌و چو تشته‌كێ دى نابێژن.
فَلَعَلَّكَ بَٰخِعٞ نَّفۡسَكَ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ إِن لَّمۡ يُؤۡمِنُواْ بِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَسَفًا ﴿٦﴾
ونه دويره تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ژ خه‌م وقه‌هران دا نه‌فسا خۆ بكوژى كو ملله‌تێ ته پشت دايه ته، وباوه‌رى ب ڤێ قورئانێ نه‌ئيناى.
إِنَّا جَعَلۡنَا مَا عَلَى ٱلۡأَرۡضِ زِينَةٗ لَّهَا لِنَبۡلُوَهُمۡ أَيُّهُمۡ أَحۡسَنُ عَمَلٗا ﴿٧﴾
هندى ئه‌مين هه‌ر تشته‌كێ ل سه‌ر عه‌ردى هه‌ى ژ چێكرییان مه كره خه‌مل وجوانى بۆ عه‌ردى، ومفا بۆ خه‌لكى؛ دا ئه‌م وان بجه‌ڕبينين كانێ كى ژ وان كارێ وى باشتره، وكى ژ وان كارێ وى خرابتره، وهه‌ر كه‌سه‌كى جزايێ ئه‌و هه‌ژى بت ئه‌م دێ ده‌ينێ.
وَإِنَّا لَجَٰعِلُونَ مَا عَلَيۡهَا صَعِيدٗا جُرُزًا ﴿٨﴾
وهندى ئه‌مين ده‌مێ دنيا خلاس بوو، وێ خه‌ملا ل سه‌ر عه‌ردى مه داناى هه‌مییێ ئه‌م دێ كه‌ينه ئاخه‌كا بێ شينكاتى.
أَمۡ حَسِبۡتَ أَنَّ أَصۡحَٰبَ ٱلۡكَهۡفِ وَٱلرَّقِيمِ كَانُواْ مِنۡ ءَايَٰتِنَا عَجَبًا ﴿٩﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- هزر نه‌كه كو سه‌رهاتییا خودانێن شكه‌فتێ وئه‌و ده‌پێ ناڤێن وان ل سه‌ر هاتينه نڤيسين ژ ئايه‌تێن مه يا عه‌جيب وغه‌ريب بوو؛ چونكى چێكرنا عه‌رد وعه‌سمانان وتشتێ د ناڤ دا ژ وێ چه‌ندێ عه‌جێبتره.