قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ١٨
سورەتا الكهف · ئایەتا ١٨ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِذِ ٱعۡتَزَلۡتُمُوهُمۡ وَمَا يَعۡبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ فَأۡوُۥٓاْ إِلَى ٱلۡكَهۡفِ يَنشُرۡ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّن رَّحۡمَتِهِۦ وَيُهَيِّئۡ لَكُم مِّنۡ أَمۡرِكُم مِّرۡفَقٗا ﴿١٦﴾
وده‌مێ هه‌وه ژ به‌ر دينى خۆ ژ ملله‌تێ خۆ ڤه‌ده‌ركرى، وهه‌وه ئه‌و خوداوه‌ندێن ئه‌و په‌رستنێ بۆ دكه‌ن ژبلی خودێ هێلان، هوين بۆ عيباده‌تكرنا خودايێ خۆ يێ ب تنێ هه‌ڕنه د شكه‌فتێ ڤه ل چيایى، خودايێ هه‌وه ژ دلۆڤانییا خۆ هندێ دێ ده‌ته هه‌وه يا هوين ل دنيايێ وئاخره‌تێ پێ ستاره ببن، ووه‌سا كارێ هه‌وه دێ ل به‌ر هه‌وه ب ساناهى ئێخت كو هوين د ژينا خۆ دا مفایى ژێ ببينن.
۞وَتَرَى ٱلشَّمۡسَ إِذَا طَلَعَت تَّزَٰوَرُ عَن كَهۡفِهِمۡ ذَاتَ ٱلۡيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَت تَّقۡرِضُهُمۡ ذَاتَ ٱلشِّمَالِ وَهُمۡ فِي فَجۡوَةٖ مِّنۡهُۚ ذَٰلِكَ مِنۡ ءَايَٰتِ ٱللَّهِۗ مَن يَهۡدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلۡمُهۡتَدِۖ وَمَن يُضۡلِلۡ فَلَن تَجِدَ لَهُۥ وَلِيّٗا مُّرۡشِدٗا ﴿١٧﴾
ڤێجا ده‌مێ وان ئه‌ڤ چه‌نده كرى خودێ ئه‌و نڤاندن وپاراستن. وتو -ئه‌ى بينه‌رێ وان- دێ بينى ده‌مێ ڕۆژ ژ ڕۆژهه‌لاتێ ده‌ردكه‌ڤت ل لايێ وان يێ ڕاستێ دده‌ت، وئه‌گه‌ر ئه‌و ئاڤابوو ل لايێ وان يێ چه‌پێ ئاڤا دبت، وئه‌و يێن ل جهه‌كێ به‌رفره‌هـ ژ شكه‌فتێ، ڤێجا گه‌رما ڕۆژێ كارى د وان ناكه‌ت وبا ژى ژ وان نائێته بڕين، ئه‌ڤا هه يا مه د گه‌ل ڤان گه‌نجان كرى ژ نيشانێن شيانا خودێ بوو. هه‌چییێ خودێ ته‌وفيقا وى بده‌ت وبه‌رێ وى بده‌ته هيدايه‌تێ ئه‌و ئه‌وه يێ به‌رێ وى بۆ حه‌قییێ هاتییه‌دان، وهه‌چییێ ئه‌و ته‌وفيقا وى بۆ وێ چه‌ندێ نه‌ده‌ت تو چو هاريكاران بۆ وى نابينى به‌رێ وى بده‌ته حه‌قییێ؛ چونكى ڕێنيشادان وبه‌رزه‌كرن ب ده‌ستێ خودێیه.
وَتَحۡسَبُهُمۡ أَيۡقَاظٗا وَهُمۡ رُقُودٞۚ وَنُقَلِّبُهُمۡ ذَاتَ ٱلۡيَمِينِ وَذَاتَ ٱلشِّمَالِۖ وَكَلۡبُهُم بَٰسِطٞ ذِرَاعَيۡهِ بِٱلۡوَصِيدِۚ لَوِ ٱطَّلَعۡتَ عَلَيۡهِمۡ لَوَلَّيۡتَ مِنۡهُمۡ فِرَارٗا وَلَمُلِئۡتَ مِنۡهُمۡ رُعۡبٗا ﴿١٨﴾
وتو -ئه‌ى بينه‌ر- دێ هزر كه‌ى خه‌لكێ شكه‌فتێ دهشيارن، وئه‌و ب خۆ دنڤستينه، وئه‌م چاڤدێرییێ ل وان دكه‌ين، ده‌مێ ئه‌و دنڤستى جار ئه‌م وان ب لايێ ڕاستێ ڤه وه‌ردگێڕين وجار ژى ب لايێ چه‌پێ ڤه؛ دا له‌شێن وان ل سه‌ر عه‌ردى نه‌ڕزن، وئه‌و صه‌يێ د گه‌ل وان هه‌ردو ده‌ستێن خۆ ل به‌ر ده‌رێ شكه‌فتێ درێژ كربوون، ئه‌گه‌ر ته ئه‌و ديتبان تو دا ژ وان ڕه‌ڤى، ودلێ ته ژ به‌ر وان دا تژى ترس بت.
وَكَذَٰلِكَ بَعَثۡنَٰهُمۡ لِيَتَسَآءَلُواْ بَيۡنَهُمۡۚ قَالَ قَآئِلٞ مِّنۡهُمۡ كَمۡ لَبِثۡتُمۡۖ قَالُواْ لَبِثۡنَا يَوۡمًا أَوۡ بَعۡضَ يَوۡمٖۚ قَالُواْ رَبُّكُمۡ أَعۡلَمُ بِمَا لَبِثۡتُمۡ فَٱبۡعَثُوٓاْ أَحَدَكُم بِوَرِقِكُمۡ هَٰذِهِۦٓ إِلَى ٱلۡمَدِينَةِ فَلۡيَنظُرۡ أَيُّهَآ أَزۡكَىٰ طَعَامٗا فَلۡيَأۡتِكُم بِرِزۡقٖ مِّنۡهُ وَلۡيَتَلَطَّفۡ وَلَا يُشۡعِرَنَّ بِكُمۡ أَحَدًا ﴿١٩﴾
وكانێ چاوا مه ل ڤى ده‌مێ درێژ ئه‌و نڤاندن پاشى مه ئه‌و هشياركرن بێى ئه‌و بێنه گوهاڕتن؛ دا ئه‌و پسيارێ ژێك بكه‌ن: ئه‌ڤه چه‌نده ئه‌م ل ڤێرێ دنڤستى؟ هنده‌ك ژ وان گۆت: ڕۆژه‌كێ يان دانه‌كێ ڕۆژێ ئه‌م يێن نڤستين، وهنده‌كێن دى يێن مه‌سه‌له ل به‌ر ئالۆز بووى گۆت: هوين وێ چه‌ندێ بهێلنه ب هيڤییا خودێ ڤه، وخودايێ هه‌وه ب وى ده‌مێ هوين ماين زاناتره، ڤێجا هوين ئێكى ژ خۆ ب ڤان پارێن خۆ يێن زيڤى ڤه بهنێرنه باژێرێ مه وبلا ئه‌و به‌رێ خۆ بده‌تێ كانێ خوارنا كێ پاقژتر وحه‌لالتره؟ بلا ئه‌و خوارنه‌كێ بۆ مه ژێ بكڕت وبينت، وبلا ئه‌و د كڕينا خۆ دا يێ نه‌رم بت دا ئه‌و ب مه نه‌حه‌سيێن، وئه‌م ئاشكه‌را نه‌بين، وئه‌و چو مرۆڤان ب هه‌وه نه‌حه‌سينت.
إِنَّهُمۡ إِن يَظۡهَرُواْ عَلَيۡكُمۡ يَرۡجُمُوكُمۡ أَوۡ يُعِيدُوكُمۡ فِي مِلَّتِهِمۡ وَلَن تُفۡلِحُوٓاْ إِذًا أَبَدٗا ﴿٢٠﴾
ئه‌گه‌ر ملله‌تێ هه‌وه ب سه‌ر هه‌وه هل ببن ئه‌و دێ به‌ران ل هه‌وه بارينن، حه‌تا هه‌وه دكوژن، يان ژى دێ هه‌وه ل دينێ خۆ زڤڕينن، ڤێجا هوين دێ بنه كافر، وئه‌گه‌ر هه‌وه وه كر هوين قه‌ت ناگه‌هنه مرادا خۆ كو چوونا به‌حه‌شتییه.