قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ٤١
سورەتا الكهف · ئایەتا ٤١ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَوۡلَآ إِذۡ دَخَلۡتَ جَنَّتَكَ قُلۡتَ مَا شَآءَ ٱللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِٱللَّهِۚ إِن تَرَنِ أَنَا۠ أَقَلَّ مِنكَ مَالٗا وَوَلَدٗا ﴿٣٩﴾
و ده‌مێ تو چوويه ناڤ ره‌زێ خۆ وكه‌يفا ته پێ هاتى بلا ته حه‌مدا خودێ كربا وته گۆتبا: ئه‌ڤه ئه‌وه يێ خودێ بۆ من حه‌زكرى، ئه‌گه‌ر نه خودێ با ئه‌ز نه‌دشيام وى ب ده‌ست خۆ بێخم. ئه‌گه‌ر تو ببينى مالێ من وعه‌يالێ من ژ يێ ته دكێمترن.
فَعَسَىٰ رَبِّيٓ أَن يُؤۡتِيَنِ خَيۡرٗا مِّن جَنَّتِكَ وَيُرۡسِلَ عَلَيۡهَا حُسۡبَانٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فَتُصۡبِحَ صَعِيدٗا زَلَقًا ﴿٤٠﴾
به‌لكى خودايێ من تشته‌كێ ژ ره‌زێ ته چێتر بده‌ته من، و ژ به‌ر كوفرا ته ئه‌و وێ قه‌نجییێ ژ ته بستينت يا وى دايه ته، وعه‌زابه‌كێ ژ عه‌سمانى ب سه‌ر ره‌زێ ته دا بهنێرت، ڤێجا ئه‌و ببته عه‌رده‌كێ خرش وحلی يێ مرۆڤ لێ بته‌حست، وچو شينكاتى لێ شين نه‌بت.
أَوۡ يُصۡبِحَ مَآؤُهَا غَوۡرٗا فَلَن تَسۡتَطِيعَ لَهُۥ طَلَبٗا ﴿٤١﴾
يان ژى ئاڤا وى يا ئه‌و پێ دئێته ئاڤدان د عه‌ردى دا بچت، ڤێجا تو نه‌شێى وێ ئاڤێ بينيه ده‌رێ.
وَأُحِيطَ بِثَمَرِهِۦ فَأَصۡبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيۡهِ عَلَىٰ مَآ أَنفَقَ فِيهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُشۡرِكۡ بِرَبِّيٓ أَحَدٗا ﴿٤٢﴾
وئه‌و چێبوو يا خودان باوه‌رى گۆتى، وره‌ز پويچ بوو، و چ تشت لێ نه‌ما، ئينا ئه‌و كافر ما له‌پێن خۆ لێكدان ژ خه‌م وكۆڤانان دا ل سه‌ر وى مالێ وى لێ خه‌رج كرى، وئه‌و ره‌ز ب سه‌رێك دا هات بوو ويێ ڤالا بوو، ووى دگۆت: خوزى من بهايێ قه‌نجییێن خودێ زانيبا ومن چو شريك بۆ خودێ نه‌دانابان. وئه‌ڤ په‌شێمانییا وى ل وى ده‌مى بوو كو په‌شێمانى مفايێ وى نه‌ده‌ت.
وَلَمۡ تَكُن لَّهُۥ فِئَةٞ يَنصُرُونَهُۥ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَمَا كَانَ مُنتَصِرًا ﴿٤٣﴾
وچو ده‌سته‌ك ژ وان يێن وى مه‌دحه بۆ خۆ پێ دكرن نه‌بوون عه‌زابا خودێ ژ وى پاشڤه ببه‌ن، وئه‌و ب خۆ ژى ب هێز وشيانا خۆ نه‌دشيا وێ ژ خۆ دوير بكه‌ت.