قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ٤٣
سورەتا الكهف · ئایەتا ٤٣ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
أَوۡ يُصۡبِحَ مَآؤُهَا غَوۡرٗا فَلَن تَسۡتَطِيعَ لَهُۥ طَلَبٗا ﴿٤١﴾
يان ژى ئاڤا وى يا ئهو پێ دئێته ئاڤدان د عهردى دا بچت، ڤێجا تو نهشێى وێ ئاڤێ بينيه دهرێ.
وَأُحِيطَ بِثَمَرِهِۦ فَأَصۡبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيۡهِ عَلَىٰ مَآ أَنفَقَ فِيهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُشۡرِكۡ بِرَبِّيٓ أَحَدٗا ﴿٤٢﴾
وئهو چێبوو يا خودان باوهرى گۆتى، ورهز پويچ بوو، و چ تشت لێ نهما، ئينا ئهو كافر ما لهپێن خۆ لێكدان ژ خهم وكۆڤانان دا ل سهر وى مالێ وى لێ خهرج كرى، وئهو رهز ب سهرێك دا هات بوو ويێ ڤالا بوو، ووى دگۆت: خوزى من بهايێ قهنجییێن خودێ زانيبا ومن چو شريك بۆ خودێ نهدانابان. وئهڤ پهشێمانییا وى ل وى دهمى بوو كو پهشێمانى مفايێ وى نهدهت.
وَلَمۡ تَكُن لَّهُۥ فِئَةٞ يَنصُرُونَهُۥ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَمَا كَانَ مُنتَصِرًا ﴿٤٣﴾
وچو دهستهك ژ وان يێن وى مهدحه بۆ خۆ پێ دكرن نهبوون عهزابا خودێ ژ وى پاشڤه ببهن، وئهو ب خۆ ژى ب هێز وشيانا خۆ نهدشيا وێ ژ خۆ دوير بكهت.
هُنَالِكَ ٱلۡوَلَٰيَةُ لِلَّهِ ٱلۡحَقِّۚ هُوَ خَيۡرٞ ثَوَابٗا وَخَيۡرٌ عُقۡبٗا ﴿٤٤﴾
ل دهمێ ڤان ڕهنگه تهنگاڤییان پشتهڤانى وسهركارى يا خودايێ حهق ب تنێیه، جزايێ وى چێتره، وئهو دويماهییا ئهو ددهته بهنییێن خۆ يێن خودان باوهر باشتره.
وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلَ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا كَمَآءٍ أَنزَلۡنَٰهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَٱخۡتَلَطَ بِهِۦ نَبَاتُ ٱلۡأَرۡضِ فَأَصۡبَحَ هَشِيمٗا تَذۡرُوهُ ٱلرِّيَٰحُۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ مُّقۡتَدِرًا ﴿٤٥﴾
وتو -ئهى پێغهمبهر- بۆ مرۆڤان -و ب تايبهتى بۆ خۆمهزنكهران ژ وان- مهتهلا وێ دنيايێ يا ئهو پێ دسهردا چووين بينه، هندى ئهوه ئهو د خهملا خۆ يا بهروهخت و د چوونا خۆ يا ب لهز دا وهكى ئاڤهكێيه يا خودێ ژ عهسمانى ئينايه خوارێ و ب ئانههییا وى شينكاتى پێ دهركهفتى، وكهسك بووى، ودهمهكێ كێم ب ڤى ڕهنگى ماى پاشى ئهڤ شينكاتییه هشك بووى وبوويه پيش وباى ئهو ل ههمى لايان بهلاڤ كرى. وخودێ ل سهر ههر تشتهكى يێ خودان شيان بوو، يهعنى شيانا وى ل سهر ههر تشتهكى يا مهزنه.