قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ٤٧
سورەتا الكهف · ئایەتا ٤٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلَ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا كَمَآءٍ أَنزَلۡنَٰهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَٱخۡتَلَطَ بِهِۦ نَبَاتُ ٱلۡأَرۡضِ فَأَصۡبَحَ هَشِيمٗا تَذۡرُوهُ ٱلرِّيَٰحُۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ مُّقۡتَدِرًا ﴿٤٥﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بۆ مرۆڤان -و ب تايبه‌تى بۆ خۆمه‌زنكه‌ران ژ وان- مه‌ته‌لا وێ دنيايێ يا ئه‌و پێ دسه‌ردا چووين بينه، هندى ئه‌وه ئه‌و د خه‌ملا خۆ يا به‌روه‌خت و د چوونا خۆ يا ب له‌ز دا وه‌كى ئاڤه‌كێيه يا خودێ ژ عه‌سمانى ئينايه خوارێ و ب ئانه‌هییا وى شينكاتى پێ ده‌ركه‌فتى، وكه‌سك بووى، وده‌مه‌كێ كێم ب ڤى ڕه‌نگى ماى پاشى ئه‌ڤ شينكاتییه هشك بووى وبوويه پيش وباى ئه‌و ل هه‌مى لايان به‌لاڤ كرى. وخودێ ل سه‌ر هه‌ر تشته‌كى يێ خودان شيان بوو، يه‌عنى شيانا وى ل سه‌ر هه‌ر تشته‌كى يا مه‌زنه.
ٱلۡمَالُ وَٱلۡبَنُونَ زِينَةُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَٱلۡبَٰقِيَٰتُ ٱلصَّـٰلِحَٰتُ خَيۡرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَابٗا وَخَيۡرٌ أَمَلٗا ﴿٤٦﴾
مال وعه‌يال جوانى وهێزه د ڤێ دنيايا به‌روه‌خت دا، وكارێن چاك -و ب تايبه‌تى زكرێ خودێ- ل نك خودايێ ته چێتر وباشتره، وئه‌ڤ كريارێن چاك باشترين تشته مرۆڤ پێ ب هيڤى بكه‌ڤت كو خودێ خێرا وان بده‌تێ، و ل ئاخره‌تێ ئه‌و وێ ب ده‌ست خۆ بێخت يا ئه‌و د دنيايێ دا ژێ ب هيڤى.
وَيَوۡمَ نُسَيِّرُ ٱلۡجِبَالَ وَتَرَى ٱلۡأَرۡضَ بَارِزَةٗ وَحَشَرۡنَٰهُمۡ فَلَمۡ نُغَادِرۡ مِنۡهُمۡ أَحَدٗا ﴿٤٧﴾
وتو بۆ وان به‌حسێ وێ ڕۆژێ بكه يا ئه‌م تێدا چيايان ژ جهێ وان ڕادكه‌ين، وتو عه‌ردى دبينى يێ ئاشكه‌رايه، چو تشته‌ك ل سه‌ر نينه وى ڤه‌شێرت ژ وان چێكرییێن به‌رێ ل سه‌ر هه‌ين، ومه هه‌مى مرۆڤ يێن به‌راهییێ ودويماهییێ بۆ حسێبێ كۆمكرن، وكه‌سه‌ك ژ وان مه نه‌هێلا.
وَعُرِضُواْ عَلَىٰ رَبِّكَ صَفّٗا لَّقَدۡ جِئۡتُمُونَا كَمَا خَلَقۡنَٰكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةِۭۚ بَلۡ زَعَمۡتُمۡ أَلَّن نَّجۡعَلَ لَكُم مَّوۡعِدٗا ﴿٤٨﴾
وئه‌و هه‌مى ڕێز ڕێز بۆ خودايێ ته هاتنه به‌رچاڤكرن، كه‌سه‌ك ژ وان نائێته ڤه‌شارتن، ب ڕاستى مه ئه‌و هه‌مى ڕاكرنه‌ڤه، وهوين كت كته هاتنه نك مه، وه‌كى جارا ئێكێ مه هوين ئافراندين، به‌لكى هه‌وه هزر دكر كو ئه‌م چو ژڤانان بۆ هه‌وه نادانين هه‌وه تێدا ڕاكه‌ينه‌ڤه.
وَوُضِعَ ٱلۡكِتَٰبُ فَتَرَى ٱلۡمُجۡرِمِينَ مُشۡفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَٰوَيۡلَتَنَا مَالِ هَٰذَا ٱلۡكِتَٰبِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةٗ وَلَا كَبِيرَةً إِلَّآ أَحۡصَىٰهَاۚ وَوَجَدُواْ مَا عَمِلُواْ حَاضِرٗاۗ وَلَا يَظۡلِمُ رَبُّكَ أَحَدٗا ﴿٤٩﴾
وكيتابا كريارێن هه‌ر ئێكى د ده‌ستێ وى يێ ڕاستێ يان يێ چه‌پێ دا هاته دانان، ڤێجا تو دێ بينى گونه‌هكار ژ وى تشتێ ئه‌و تێدا و ژ به‌ر وان تاوانێن وان كرين ب ترسن، وده‌مێ ئه‌و وێ كيتابێ دبينن ئه‌و دبێژن: وه‌ى بۆ تێچوونا مه! ئه‌ڤه چيه ڤێ كيتابێ نه تشته‌كێ بچويك ونه يێ مه‌زن نه‌هێلايه هه‌مى يێ نڤيسى؟! وهه‌ر تشته‌كێ وان ل دنيايێ كرى ئه‌و دبينن يێ ئاماده‌يه. وخودايێ ته هندى دندكه‌كێ زۆردارییێ ل ئێكى ناكه‌ت.