قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ٦٦
سورەتا الكهف · ئایەتا ٦٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالَ ذَٰلِكَ مَا كُنَّا نَبۡغِۚ فَٱرۡتَدَّا عَلَىٰٓ ءَاثَارِهِمَا قَصَصٗا ﴿٦٤﴾
مووساى گۆت: ئه‌وا چێ بووى ئه‌و بوو يا مه دخواست، وئه‌و نيشانه‌كه بۆ من ئه‌ز پێ ب جهێ به‌نییێ چاك بكه‌ڤم، ئينا هه‌ردو ل شوين پییێن خۆ زڤڕين حه‌تا گه‌هشتينه جهێ كه‌ڤر لێ.
فَوَجَدَا عَبۡدٗا مِّنۡ عِبَادِنَآ ءَاتَيۡنَٰهُ رَحۡمَةٗ مِّنۡ عِندِنَا وَعَلَّمۡنَٰهُ مِن لَّدُنَّا عِلۡمٗا ﴿٦٥﴾
وان ل وێرێ به‌نییه‌كێ چاك ژ به‌نییێن مه ديت كو خدره سلاڤ لێ بن -وئه‌و پێغه‌مبه‌ره‌كه ژ پێغه‌مبه‌رێن خودێ ويێ مرى-، مه دلۆڤانییه‌ك ژ نك خۆ دابوويێ، ومه ژ نك خۆ زانينه‌كا مه‌زن نيشا وى دابوو.
قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰ هَلۡ أَتَّبِعُكَ عَلَىٰٓ أَن تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمۡتَ رُشۡدٗا ﴿٦٦﴾
ئينا مووساى سلاڤ كرێ، وگۆتێ: ئه‌رێ دێ ده‌ستويرییێ ده‌ى كو ئه‌ز ب دويڤ ته بكه‌ڤم؛ دا تو هنده‌كێ ژ وێ زانينا خودێ نيشا ته داى نيشا من بده‌ى كو ئه‌ز پێ سه‌رڕاست ببم ومفایى ژێ وه‌ربگرم؟
قَالَ إِنَّكَ لَن تَسۡتَطِيعَ مَعِيَ صَبۡرٗا ﴿٦٧﴾
خدرى گۆتێ: هندى تويى -ئه‌ى مووسا- تو نه‌شێى بێهنا خۆ ل سه‌ر دويكه‌فتن وهه‌ڤالينییا من فره‌هـ بكه‌ى.
وَكَيۡفَ تَصۡبِرُ عَلَىٰ مَا لَمۡ تُحِطۡ بِهِۦ خُبۡرٗا ﴿٦٨﴾
وچاوا تو دێ شێى بێهنا خۆ ل سه‌ر وان تشتان فره‌هـ كه‌ى يێن كو ئه‌ز دێ كه‌م وئه‌و ل به‌ر ته دبه‌رزه ژ وان يێن خودێ نيشا من داين؟