ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ٦٥

سورەتا الكهف · ئایەتا ٦٥ ب تەفسیرا کوردی

Al-Kahf

  • مەککەهێ
  • ١١٠ ئایەت
  • جوز ١٥–١٦

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. قَالَ أَرَءَيۡتَ إِذۡ أَوَيۡنَآ إِلَى ٱلصَّخۡرَةِ فَإِنِّي نَسِيتُ ٱلۡحُوتَ وَمَآ أَنسَىٰنِيهُ إِلَّا ٱلشَّيۡطَٰنُ أَنۡ أَذۡكُرَهُۥۚ وَٱتَّخَذَ سَبِيلَهُۥ فِي ٱلۡبَحۡرِ عَجَبٗا ﴿٦٣﴾

    خزمه‌تكارێ وى گۆتێ: ئه‌رێ ل بيرا ته‌يه‌ ده‌مێ ئه‌م چووينه‌ نك وى كه‌ڤرى يێ مه‌ بێهنا خۆ ل نك ڤه‌داى؟ من ژ بيركربوو ئه‌ز مه‌سه‌لا نه‌هنگى بۆ ته‌ بێژم، وهه‌ما شه‌يتانى ژ بيرا من بربوو ئه‌ز مه‌سه‌لا وى بۆ ته‌ بێژم، هندى نه‌هنگه‌ ل وێرێ ب رح كه‌فتبوو، وخۆ هاڤێتبوو د ده‌ريايێ دا، ووى ڕێكه‌ك بۆ خۆ تێدا كربوو، ومه‌سه‌لا وى يا عه‌جێب بوو.

  2. قَالَ ذَٰلِكَ مَا كُنَّا نَبۡغِۚ فَٱرۡتَدَّا عَلَىٰٓ ءَاثَارِهِمَا قَصَصٗا ﴿٦٤﴾

    مووساى گۆت: ئه‌وا چێ بووى ئه‌و بوو يا مه‌ دخواست، وئه‌و نيشانه‌كه‌ بۆ من ئه‌ز پێ ب جهێ به‌نییێ چاك بكه‌ڤم، ئينا هه‌ردو ل شوين پییێن خۆ زڤڕين حه‌تا گه‌هشتينه‌ جهێ كه‌ڤر لێ.

  3. فَوَجَدَا عَبۡدٗا مِّنۡ عِبَادِنَآ ءَاتَيۡنَٰهُ رَحۡمَةٗ مِّنۡ عِندِنَا وَعَلَّمۡنَٰهُ مِن لَّدُنَّا عِلۡمٗا ﴿٦٥﴾

    وان ل وێرێ به‌نییه‌كێ چاك ژ به‌نییێن مه‌ ديت كو خدره‌ سلاڤ لێ بن -وئه‌و پێغه‌مبه‌ره‌كه‌ ژ پێغه‌مبه‌رێن خودێ ويێ مرى-، مه‌ دلۆڤانییه‌ك ژ نك خۆ دابوويێ، ومه‌ ژ نك خۆ زانينه‌كا مه‌زن نيشا وى دابوو.

  4. قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰ هَلۡ أَتَّبِعُكَ عَلَىٰٓ أَن تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمۡتَ رُشۡدٗا ﴿٦٦﴾

    ئينا مووساى سلاڤ كرێ، وگۆتێ: ئه‌رێ دێ ده‌ستويرییێ ده‌ى كو ئه‌ز ب دويڤ ته‌ بكه‌ڤم؛ دا تو هنده‌كێ ژ وێ زانينا خودێ نيشا ته‌ داى نيشا من بده‌ى كو ئه‌ز پێ سه‌رڕاست ببم ومفایى ژێ وه‌ربگرم؟

  5. قَالَ إِنَّكَ لَن تَسۡتَطِيعَ مَعِيَ صَبۡرٗا ﴿٦٧﴾

    خدرى گۆتێ: هندى تويى -ئه‌ى مووسا- تو نه‌شێى بێهنا خۆ ل سه‌ر دويكه‌فتن وهه‌ڤالينییا من فره‌هـ بكه‌ى.