قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ٨٤
سورەتا الكهف · ئایەتا ٨٤ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَأَمَّا ٱلۡجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَٰمَيۡنِ يَتِيمَيۡنِ فِي ٱلۡمَدِينَةِ وَكَانَ تَحۡتَهُۥ كَنزٞ لَّهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَٰلِحٗا فَأَرَادَ رَبُّكَ أَن يَبۡلُغَآ أَشُدَّهُمَا وَيَسۡتَخۡرِجَا كَنزَهُمَا رَحۡمَةٗ مِّن رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلۡتُهُۥ عَنۡ أَمۡرِيۚ ذَٰلِكَ تَأۡوِيلُ مَا لَمۡ تَسۡطِع عَّلَيۡهِ صَبۡرٗا ﴿٨٢﴾
وئه‌و ديوارێ من خواربوونا وى ڕاستكرى ئه‌و يێ دو كوڕكێن ئێتيم بوو ل وى باژێرى يێ ديوار لێ، و دبن وى ديوارى ڤه خزينه‌يه‌كا ژ زێڕ وزيڤى يا وان هه‌ر دووان هه‌بوو، وبابێ وان زه‌لامه‌كێ چاك بوو، ڤێجا خودايێ ته ڤيا ئه‌و هه‌ردو مه‌زن ببن و ب هێز بكه‌ڤن، وئه‌و خزينه‌يا خۆ ده‌ربێخن، ئه‌ڤه ژ دلۆڤانییا خودايێ ته بوو ب وان، وئه‌و هه‌مى كريارێن ته ديتين من كرين ئه‌ى مووسا من ژ نك خۆ نه‌كرينه، به‌لكى من ب فه‌رمانا خودێ ئه‌و كرن، ئه‌وا هه يا من ئه‌گه‌رێن وێ بۆ ته دياركرين ئه‌و دويماهییا وان كارانه يێن ته نه‌شياى تو بێنا خۆ ل سه‌ر فره‌هـ بكه‌ى وپسيار ژێ نه‌كه‌ى.
وَيَسۡـَٔلُونَكَ عَن ذِي ٱلۡقَرۡنَيۡنِۖ قُلۡ سَأَتۡلُواْ عَلَيۡكُم مِّنۡهُ ذِكۡرًا ﴿٨٣﴾
وئه‌ڤ بوتپه‌رێسێن ملله‌تێ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- پسيارا مه‌لكێ چاك خودانێ دو شاخان (ذو القرنين) ژ ته دكه‌ن، تو بێژه وان: ئه‌ز دێ به‌حسه‌كێ وى بۆ هه‌وه كه‌م، دا هوين وى ل بيرا خۆ بينن، وعيبره‌تێ بۆ خۆ ژێ وه‌ربگرن.
إِنَّا مَكَّنَّا لَهُۥ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَءَاتَيۡنَٰهُ مِن كُلِّ شَيۡءٖ سَبَبٗا ﴿٨٤﴾
هندى ئه‌مين مه عه‌رد ئێخسته بن ده‌ستێ وى، و ژ هه‌ر تشته‌كى مه ڕێ وئه‌گه‌ر دانه وى كو ئه‌و پێ بگه‌هته تشتێ وى بڤێت ژ گرتنا وه‌لاتان وشكاندنا دوژمنان وهه‌ر تشته‌كێ دى.
فَأَتۡبَعَ سَبَبًا ﴿٨٥﴾
ئينا وى ب مجدى وزيره‌كى ئه‌و ڕێ وئه‌گه‌ر ب كارئينان.
حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ مَغۡرِبَ ٱلشَّمۡسِ وَجَدَهَا تَغۡرُبُ فِي عَيۡنٍ حَمِئَةٖ وَوَجَدَ عِندَهَا قَوۡمٗاۖ قُلۡنَا يَٰذَا ٱلۡقَرۡنَيۡنِ إِمَّآ أَن تُعَذِّبَ وَإِمَّآ أَن تَتَّخِذَ فِيهِمۡ حُسۡنٗا ﴿٨٦﴾
حه‌تا ده‌مێ خودانێ دو شاخان گه‌هشتییه جهێ ڕۆژ لێ ئاڤا دبت وى ديت ل به‌ر چاڤ هه‌ر وه‌كى ئه‌و د كانییه‌كا گه‌رما خودان هه‌ڕییه‌كا ڕه‌ش دا ئاڤا دبت، ووى ل وێرێ ملله‌ته‌ك ديت، مه گۆت: ئه‌ى خودانێ دو شاخان يان تو ب كوشتنێ وان عه‌زاب بده، ئه‌گه‌ر وان باوه‌رى ب ته‌وحيدا خودێ نه‌ئينا، يان تو باشییێ د گه‌ل وان بكه، وهيدايه‌تێ نيشا بده وبه‌رێ وان بده ڕێ.