قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ٨٥
سورەتا الكهف · ئایەتا ٨٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَيَسۡـَٔلُونَكَ عَن ذِي ٱلۡقَرۡنَيۡنِۖ قُلۡ سَأَتۡلُواْ عَلَيۡكُم مِّنۡهُ ذِكۡرًا ﴿٨٣﴾
وئه‌ڤ بوتپه‌رێسێن ملله‌تێ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- پسيارا مه‌لكێ چاك خودانێ دو شاخان (ذو القرنين) ژ ته دكه‌ن، تو بێژه وان: ئه‌ز دێ به‌حسه‌كێ وى بۆ هه‌وه كه‌م، دا هوين وى ل بيرا خۆ بينن، وعيبره‌تێ بۆ خۆ ژێ وه‌ربگرن.
إِنَّا مَكَّنَّا لَهُۥ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَءَاتَيۡنَٰهُ مِن كُلِّ شَيۡءٖ سَبَبٗا ﴿٨٤﴾
هندى ئه‌مين مه عه‌رد ئێخسته بن ده‌ستێ وى، و ژ هه‌ر تشته‌كى مه ڕێ وئه‌گه‌ر دانه وى كو ئه‌و پێ بگه‌هته تشتێ وى بڤێت ژ گرتنا وه‌لاتان وشكاندنا دوژمنان وهه‌ر تشته‌كێ دى.
فَأَتۡبَعَ سَبَبًا ﴿٨٥﴾
ئينا وى ب مجدى وزيره‌كى ئه‌و ڕێ وئه‌گه‌ر ب كارئينان.
حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ مَغۡرِبَ ٱلشَّمۡسِ وَجَدَهَا تَغۡرُبُ فِي عَيۡنٍ حَمِئَةٖ وَوَجَدَ عِندَهَا قَوۡمٗاۖ قُلۡنَا يَٰذَا ٱلۡقَرۡنَيۡنِ إِمَّآ أَن تُعَذِّبَ وَإِمَّآ أَن تَتَّخِذَ فِيهِمۡ حُسۡنٗا ﴿٨٦﴾
حه‌تا ده‌مێ خودانێ دو شاخان گه‌هشتییه جهێ ڕۆژ لێ ئاڤا دبت وى ديت ل به‌ر چاڤ هه‌ر وه‌كى ئه‌و د كانییه‌كا گه‌رما خودان هه‌ڕییه‌كا ڕه‌ش دا ئاڤا دبت، ووى ل وێرێ ملله‌ته‌ك ديت، مه گۆت: ئه‌ى خودانێ دو شاخان يان تو ب كوشتنێ وان عه‌زاب بده، ئه‌گه‌ر وان باوه‌رى ب ته‌وحيدا خودێ نه‌ئينا، يان تو باشییێ د گه‌ل وان بكه، وهيدايه‌تێ نيشا بده وبه‌رێ وان بده ڕێ.
قَالَ أَمَّا مَن ظَلَمَ فَسَوۡفَ نُعَذِّبُهُۥ ثُمَّ يُرَدُّ إِلَىٰ رَبِّهِۦ فَيُعَذِّبُهُۥ عَذَابٗا نُّكۡرٗا ﴿٨٧﴾
خودانێ دو شاخان گۆت: هه‌چییێ ژ وان زۆردارى ل خۆ كر وكوفر ب خودايێ خۆ كر، ئه‌م د دنيايێ دا دێ وى عه‌زاب ده‌ين، پاشى ئه‌و دێ زڤڕته نك خودايێ خۆ، ڤێجا ئه‌و ب عه‌زابه‌كا مه‌زن دێ وى د ئاگرێ جه‌هنه‌مێ دا عه‌زاب ده‌ت.