قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ٩٩
سورەتا الكهف · ئایەتا ٩٩ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَمَا ٱسۡطَٰعُوٓاْ أَن يَظۡهَرُوهُ وَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ لَهُۥ نَقۡبٗا ﴿٩٧﴾
ڤێجا ياجووج وماجووج نهشيان ب سهر ناڤبڕێ بكهڤن؛ هندى يا بلند وحلی بوو، وئهو نهشيان وێ ژ بن ژى ڤه كون بكهن ژ بهر فرههى وموكمییا وێ.
قَالَ هَٰذَا رَحۡمَةٞ مِّن رَّبِّيۖ فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ رَبِّي جَعَلَهُۥ دَكَّآءَۖ وَكَانَ وَعۡدُ رَبِّي حَقّٗا ﴿٩٨﴾
خودانێ دو شاخان گۆت: ئهڤ ناڤبڕا من داناى دا خرابییا ياجووج وماجووجان ڤهگرت دلۆڤانییهكه ژ خودايێ من ب مرۆڤان، ڤێجا ئهگهر ژڤانێ خودايێ من هات ل ڕۆژا قيامهتێ ئهو دێ وێ ناڤبڕێ ب عهردى ڤه ڕاست كهت وههڕفينت، وژڤانێ خودايێ من حهق بوويه.
۞وَتَرَكۡنَا بَعۡضَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ يَمُوجُ فِي بَعۡضٖۖ وَنُفِخَ فِي ٱلصُّورِ فَجَمَعۡنَٰهُمۡ جَمۡعٗا ﴿٩٩﴾
ومه ياجووج وماجووج هێلان -حهتا ڕۆژا ژڤانێ مه دئێت- دا هندهك ژ وان تێكهلی هندهكان ببن؛ ژ بهر هژمارا وان يا بۆش، وبۆ ڕابوونێ د (بۆڕییێ) دا هاته پفكرن، ڤێجا مه ههمى چێكرى بۆ حسێبێ وجزاى كۆمكرن.
وَعَرَضۡنَا جَهَنَّمَ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡكَٰفِرِينَ عَرۡضًا ﴿١٠٠﴾
ومه جههنهم بۆ كافران ئاشكهرا وپێشچاڤ كر؛ دا ئهم دويماهییا وان يا خراب نيشا وان بدهين.
ٱلَّذِينَ كَانَتۡ أَعۡيُنُهُمۡ فِي غِطَآءٍ عَن ذِكۡرِي وَكَانُواْ لَا يَسۡتَطِيعُونَ سَمۡعًا ﴿١٠١﴾
ئهوێن د دنيايێ دا چاڤێن وان ژ زكرێ من دگرتى ڤێجا ئايهتێن من نهدديتن، ووان تهحهمل نهدكر گوهدارییا وان دهليلێن من بكهن يێن سهرى دكێشنه باوهرییا ب من و ب پێغهمبهرێ من.