قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ٩٨
سورەتا الكهف · ئایەتا ٩٨ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ءَاتُونِي زُبَرَ ٱلۡحَدِيدِۖ حَتَّىٰٓ إِذَا سَاوَىٰ بَيۡنَ ٱلصَّدَفَيۡنِ قَالَ ٱنفُخُواْۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَعَلَهُۥ نَارٗا قَالَ ءَاتُونِيٓ أُفۡرِغۡ عَلَيۡهِ قِطۡرٗا ﴿٩٦﴾
هوين پارچهيێن ئاسنى بۆ من بينن، ودهمێ وان ئهو ئيناين و ل ناڤبهرا ههردو چيايان داناى حهتا ڕاستكرى، وى گۆته پالان: ئاگرى خۆش كهن، حهتا ئاسن ههمى بوويه ئاگر، وى گۆت: هوين سفرى بۆ من بينن دا ئهز ب سهر دا بكهم.
فَمَا ٱسۡطَٰعُوٓاْ أَن يَظۡهَرُوهُ وَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ لَهُۥ نَقۡبٗا ﴿٩٧﴾
ڤێجا ياجووج وماجووج نهشيان ب سهر ناڤبڕێ بكهڤن؛ هندى يا بلند وحلی بوو، وئهو نهشيان وێ ژ بن ژى ڤه كون بكهن ژ بهر فرههى وموكمییا وێ.
قَالَ هَٰذَا رَحۡمَةٞ مِّن رَّبِّيۖ فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ رَبِّي جَعَلَهُۥ دَكَّآءَۖ وَكَانَ وَعۡدُ رَبِّي حَقّٗا ﴿٩٨﴾
خودانێ دو شاخان گۆت: ئهڤ ناڤبڕا من داناى دا خرابییا ياجووج وماجووجان ڤهگرت دلۆڤانییهكه ژ خودايێ من ب مرۆڤان، ڤێجا ئهگهر ژڤانێ خودايێ من هات ل ڕۆژا قيامهتێ ئهو دێ وێ ناڤبڕێ ب عهردى ڤه ڕاست كهت وههڕفينت، وژڤانێ خودايێ من حهق بوويه.
۞وَتَرَكۡنَا بَعۡضَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ يَمُوجُ فِي بَعۡضٖۖ وَنُفِخَ فِي ٱلصُّورِ فَجَمَعۡنَٰهُمۡ جَمۡعٗا ﴿٩٩﴾
ومه ياجووج وماجووج هێلان -حهتا ڕۆژا ژڤانێ مه دئێت- دا هندهك ژ وان تێكهلی هندهكان ببن؛ ژ بهر هژمارا وان يا بۆش، وبۆ ڕابوونێ د (بۆڕییێ) دا هاته پفكرن، ڤێجا مه ههمى چێكرى بۆ حسێبێ وجزاى كۆمكرن.
وَعَرَضۡنَا جَهَنَّمَ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡكَٰفِرِينَ عَرۡضًا ﴿١٠٠﴾
ومه جههنهم بۆ كافران ئاشكهرا وپێشچاڤ كر؛ دا ئهم دويماهییا وان يا خراب نيشا وان بدهين.