قورئانا پیرۆز › سورەتا الليل › ئایەتا ١٣
سورەتا الليل · ئایەتا ١٣ ب تەفسیرا کوردی
Al-Layl
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمَا يُغۡنِي عَنۡهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ﴿١١﴾
ومالێ وى يێ وى بهخيلی پێ دكر چو مفايى ناگههينتێ ئهگهر ئهو كهفته د ئاگرى دا.
إِنَّ عَلَيۡنَا لَلۡهُدَىٰ ﴿١٢﴾
هندى ئهمين ژ قهنجى وحكمهتا مهيه كو ئهم بۆ خهلكى وێ ڕێكا وان بگههينته خودێ وبهحشتێ ژ ڕێكا سهرداچوونێ جودا بكهين.
وَإِنَّ لَنَا لَلۡأٓخِرَةَ وَٱلۡأُولَىٰ ﴿١٣﴾
وهندى ئهمين ملكێ ئاخرهتێ ويێ دنيايێ يێ مهيه.
فَأَنذَرۡتُكُمۡ نَارٗا تَلَظَّىٰ ﴿١٤﴾
ڤێجا من هوين هشياركرن و ژ ئاگرهكى ترساندن يێ گهش دكهت، كو ئاگرێ جههنهمێیه.
لَا يَصۡلَىٰهَآ إِلَّا ٱلۡأَشۡقَى ﴿١٥﴾
كهس ناچته وى ئاگرى ئهو تێ نهبت يێ گهلهكێ بهخت ڕهش نهبت.