قورئانا پیرۆز › سورەتا المعارج › ئایەتا ٥
سورەتا المعارج · ئایەتا ٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-Ma'arij
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ ﴿٣﴾
كو ئه‌و ژ نك خودێ خودانێ بلندى ومه‌زنییێ بێت.
تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمٖ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةٖ ﴿٤﴾
فريشته وجبريل ب نك خودێ ڤه بلند دبن ل ڕۆژه‌كا درێژییا وێ پێنجى هزار سال ژ سالێن دنيايێ، وئه‌و ل به‌ر خودان باوه‌رى هندى ده‌مێ نڤێژه‌كا فه‌رزه.
فَٱصۡبِرۡ صَبۡرٗا جَمِيلًا ﴿٥﴾
ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- صه‌برێ ل سه‌ر تڕانه‌پێكرن وله‌زكرنا وان د عه‌زابێ دا بكێشه، صه‌بره‌كا جوان وبێ گازنده.
إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدٗا ﴿٦﴾
هندى كافرن عه‌زابێ دوير دبينن وهزر دكه‌ن ئه‌و نائێت.
وَنَرَىٰهُ قَرِيبٗا ﴿٧﴾
وئه‌م وێ نێزيك دبينين وهه‌ر دێ ئێت.