ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا المائدة › ئایەتا ٦١

سورەتا المائدة · ئایەتا ٦١ ب تەفسیرا کوردی

Al-Ma'idah

  • مەدینێ
  • ١٢٠ ئایەت
  • جوز ٦–٧

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. قُلۡ يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ هَلۡ تَنقِمُونَ مِنَّآ إِلَّآ أَنۡ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيۡنَا وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلُ وَأَنَّ أَكۡثَرَكُمۡ فَٰسِقُونَ ﴿٥٩﴾

    تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه‌ وان تڕانه‌كه‌ران ژ خودانێن كيتابێ: ئه‌و تشتێ هوين بۆ مه‌ ب عه‌يب دزانن ئه‌و ب خۆ بۆ مه‌ مه‌دحه‌‌: كو مه‌ باوه‌رى ب خودێ ئيناى و ب وێ كيتابا وى بۆ مه‌ ئينايه‌ خوارێ و ب يێن به‌رێ هاتينه‌ خوارێ ژى، وباوه‌رى ئينانا مه‌ كو پترییا هه‌وه‌ ژ ڕێكا ڕاست دده‌ركه‌فتينه‌!

  2. قُلۡ هَلۡ أُنَبِّئُكُم بِشَرّٖ مِّن ذَٰلِكَ مَثُوبَةً عِندَ ٱللَّهِۚ مَن لَّعَنَهُ ٱللَّهُ وَغَضِبَ عَلَيۡهِ وَجَعَلَ مِنۡهُمُ ٱلۡقِرَدَةَ وَٱلۡخَنَازِيرَ وَعَبَدَ ٱلطَّـٰغُوتَۚ أُوْلَـٰٓئِكَ شَرّٞ مَّكَانٗا وَأَضَلُّ عَن سَوَآءِ ٱلسَّبِيلِ ﴿٦٠﴾

    تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه‌ خودان باوه‌ران: ئه‌رێ ئه‌ز بۆ هه‌وه‌ بێژم كانێ جزايێ كێ ل ڕۆژا قيامه‌تێ دژوارتره‌ ژ جزايێ وان سه‌رداچوويان؟ ئه‌وێن خودێ ئه‌و ژ ڕه‌حما خۆ ده‌رێخستين ولێ ب غه‌زه‌ب هاتى ژ باپيرێن وان، وڕه‌نگ وڕوییێن وان گوهارتين، وئه‌و كرينه‌ مه‌يموينك وبه‌راز، ژ به‌ر نه‌گوهدارى وبێ به‌ختى وخۆمه‌زنكرنا وان، هه‌ر وه‌سا عه‌بدێن طاغووتى ژى د ناڤ وان دا هه‌بوون، جهێ وان ل ئاخره‌تێ يێ خرابه‌، و د دنيايێ دا كارێ وان يێ ژ ڕێكا ڕاست به‌رزه‌بووى.

  3. وَإِذَا جَآءُوكُمۡ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا وَقَد دَّخَلُواْ بِٱلۡكُفۡرِ وَهُمۡ قَدۡ خَرَجُواْ بِهِۦۚ وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا كَانُواْ يَكۡتُمُونَ ﴿٦١﴾

    وئه‌گه‌ر دوڕویێن جوهییان هاتنه‌ نك هه‌وه‌ -گه‌لى خودان باوه‌ران- ئه‌و دێ بێژن: مه‌ باوه‌رى ئينايه‌، وئه‌و ب خۆ هه‌ر يێن ل سه‌ر كوفرا خۆ، ب كوفرا خۆ ڤه‌ يا كو ئه‌و د دلێن خۆ دا ڤه‌دشێرن ئه‌و ب سه‌ر هه‌وه‌ ڤه‌ هاتبوون، پاشى هه‌ر ب وێ ڤه‌ ئه‌و ده‌ركه‌فتبوون و ل سه‌ر وێ دڕژد بوون، وخودێ ب نهێنیێن وان زاناتره‌، ئه‌گه‌ر خۆ ئه‌و تشته‌كێ دى ئاشكه‌را بكه‌ن ژى.

  4. وَتَرَىٰ كَثِيرٗا مِّنۡهُمۡ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡعُدۡوَٰنِ وَأَكۡلِهِمُ ٱلسُّحۡتَۚ لَبِئۡسَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿٦٢﴾

    وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- گه‌له‌كان ژ جوهییان دێ بينى له‌زێ د گونه‌هێ دا دكه‌ن ژ گۆتنا دره‌وێ وشاهده‌ زوورییێ، وته‌عداكرنا ل سه‌ر ئه‌حكامێن خودێ، وخوارنا مالێ مرۆڤان ب حه‌رامى، كارێ وان وته‌عداییا وان يا خراب بوويه‌.

  5. لَوۡلَا يَنۡهَىٰهُمُ ٱلرَّبَّـٰنِيُّونَ وَٱلۡأَحۡبَارُ عَن قَوۡلِهِمُ ٱلۡإِثۡمَ وَأَكۡلِهِمُ ٱلسُّحۡتَۚ لَبِئۡسَ مَا كَانُواْ يَصۡنَعُونَ ﴿٦٣﴾

    ئه‌رێ ما زانا ورێبه‌رێن ڤان يێن له‌زێ د گونه‌هێ وته‌عدايییێ دا دكه‌ن وان ژ گۆتنا دره‌و وشاهده‌ زوورییێ، وخوارنا مالێ مرۆڤان ب حه‌رامى ناده‌نه‌ پاش، كارێ وان يێ خراب بوويه‌ ده‌مێ وان پاشڤه‌برنا ژ خرابییێ هێلاى.