ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا القلم › ئایەتا ١٥

سورەتا القلم · ئایەتا ١٥ ب تەفسیرا کوردی

Al-Qalam

  • مەککەهێ
  • ٥٢ ئایەت
  • جوز ٢٩

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. عُتُلِّۭ بَعۡدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ ﴿١٣﴾

    ئه‌وێ د كوفرا خۆ دا يێ دژوار، ويێ ئه‌زمان ڕه‌ش وبێ بها، يێ بێ هێڤێن ونه‌ بۆ بابێ خۆ دئێته‌ پالدان.

  2. أَن كَانَ ذَا مَالٖ وَبَنِينَ ﴿١٤﴾

    ئه‌و يێ خودان مال وكوڕ بوويه‌.

  3. إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٥﴾

    ئه‌گه‌ر ئێكى ئايه‌تێن قورئانێ بۆ وى خواندن ئه‌و دره‌وێ پێ دكه‌ت، ودبێژت: ئه‌ڤه‌ چيڤانۆك ودره‌وێن خه‌لكێ به‌رێنه‌. وئه‌ڤ ئايه‌ته‌ موسلمانى دده‌ته‌ پاش كو ڤان سالۆخه‌تان ل نك خۆ په‌يدا بكه‌ت.

  4. سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلۡخُرۡطُومِ ﴿١٦﴾

    پاشى ئه‌م دێ نيشانه‌كێ ل سه‌ر دفنا وى دانين كو پێڤه‌ بنويسيێت وژێڤه‌ نه‌بت.

  5. إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ ﴿١٧﴾

    هندى ئه‌مين مه‌ خه‌لكێ (مه‌كه‌هێ) ب برسێ وهشكاتییێ جه‌ڕباندن، هه‌ر وه‌كى مه‌ خودانێن بيستانى جه‌ڕباندين، ده‌مێ وان سويند خوارى، كو ئه‌و سحارێ زوى بيستانێ خۆ بچنن، وچويێ ژێ نه‌ده‌نه‌ كه‌سێ دى.