surah068سورەتا القلم · ئایەتا ١٩ ب تەفسیرا کوردی

إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ ﴿١٧﴾

هندى ئه‌مين مه‌ خه‌لكێ (مه‌كه‌هێ) ب برسێ وهشكاتییێ جه‌ڕباندن، هه‌ر وه‌كى مه‌ خودانێن بيستانى جه‌ڕباندين، ده‌مێ وان سويند خوارى، كو ئه‌و سحارێ زوى بيستانێ خۆ بچنن، وچويێ ژێ نه‌ده‌نه‌ كه‌سێ دى.

وَلَا يَسۡتَثۡنُونَ ﴿١٨﴾

ووان نه‌گۆت: ئه‌گه‌ر خودێ حه‌ز بكه‌ت.

فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفٞ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ ﴿١٩﴾

ڤێجا خودێ ب شه‌ڤێ ده‌مێ ئه‌و دنڤستى ئاگره‌ك ب سه‌ر دا ئينا.

فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ ﴿٢٠﴾

وبيستانێ وان سۆت.

فَتَنَادَوۡاْ مُصۡبِحِينَ ﴿٢١﴾

وهنده‌ك ژ وان سحارێ گازى هنده‌كان كر: ڕابن هێشتا سحارێ زوى ده‌ركه‌ڤنه‌ بيستانێ خۆ.