surah068سورەتا القلم · ئایەتا ٢٦ ب تەفسیرا کوردی

أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينٞ ﴿٢٤﴾

وه‌ نه‌بت هوين بهێلن ئه‌ڤرۆ هه‌ژاره‌ك بێته‌ ناڤ بيستانێ هه‌وه‌.

وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدٖ قَٰدِرِينَ ﴿٢٥﴾

وئه‌و سحارێ زوى ب ڤێ ئنيه‌تا خۆ يا خراب ڤه‌ چوونه‌ ناڤ بيستانێ خۆ.

فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ ﴿٢٦﴾

ڤێجا ده‌مێ وان بيستانێ خۆ يێ سۆتى ديتى وان گۆت: ئه‌ڤه‌ نه‌ بيستانێ مه‌يه‌، وگۆتن: مه‌ ڕێكا خۆ يا به‌رزه‌ كرى، وپشتى وان زانى ئه‌و بيستانێ وانه‌، گۆتن:

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ ﴿٢٧﴾

نێ ئه‌م ژ خێرا وى دزربارين؛ چونكى مه‌ كربوو دلێ خۆ كو ئه‌م چويێ نه‌ده‌ينه‌ فه‌قيران.

قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ ﴿٢٨﴾

يێ ژ هه‌مییان ڕاستتر ژ وان گۆت: ما من نه‌گۆته‌ هه‌وه‌ بێژن: ئه‌گه‌ر خودێ حه‌ز بكه‌ت؟