قورئانا پیرۆز › سورەتا القلم › ئایەتا ٢٧
سورەتا القلم · ئایەتا ٢٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qalam
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدٖ قَٰدِرِينَ ﴿٢٥﴾
وئه‌و سحارێ زوى ب ڤێ ئنيه‌تا خۆ يا خراب ڤه چوونه ناڤ بيستانێ خۆ.
فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ ﴿٢٦﴾
ڤێجا ده‌مێ وان بيستانێ خۆ يێ سۆتى ديتى وان گۆت: ئه‌ڤه نه بيستانێ مه‌يه، وگۆتن: مه ڕێكا خۆ يا به‌رزه كرى، وپشتى وان زانى ئه‌و بيستانێ وانه، گۆتن:
بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ ﴿٢٧﴾
نێ ئه‌م ژ خێرا وى دزربارين؛ چونكى مه كربوو دلێ خۆ كو ئه‌م چويێ نه‌ده‌ينه فه‌قيران.
قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ ﴿٢٨﴾
يێ ژ هه‌مییان ڕاستتر ژ وان گۆت: ما من نه‌گۆته هه‌وه بێژن: ئه‌گه‌ر خودێ حه‌ز بكه‌ت؟
قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ﴿٢٩﴾
پشتى هشێن وان هاتينه سه‌رى وان گۆت: يێ پاك بت خودايێ مه ژ هندێ كو وى زۆردارى ل مه كربت، به‌لكى مه ب خۆ زۆردارى ل خۆ كر.