قورئانا پیرۆز › سورەتا القلم › ئایەتا ٢٩
سورەتا القلم · ئایەتا ٢٩ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qalam
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ ﴿٢٧﴾
نێ ئه‌م ژ خێرا وى دزربارين؛ چونكى مه كربوو دلێ خۆ كو ئه‌م چويێ نه‌ده‌ينه فه‌قيران.
قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ ﴿٢٨﴾
يێ ژ هه‌مییان ڕاستتر ژ وان گۆت: ما من نه‌گۆته هه‌وه بێژن: ئه‌گه‌ر خودێ حه‌ز بكه‌ت؟
قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ﴿٢٩﴾
پشتى هشێن وان هاتينه سه‌رى وان گۆت: يێ پاك بت خودايێ مه ژ هندێ كو وى زۆردارى ل مه كربت، به‌لكى مه ب خۆ زۆردارى ل خۆ كر.
فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَلَٰوَمُونَ ﴿٣٠﴾
ڤێجا هنده‌ك ژ وان ب نك هنده‌كان ڤه هاتن، وهه‌ر ئێكى لۆمه ل يێ دى كر.
قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ ﴿٣١﴾
گۆتن: تێچوون بۆ مه بت هندى ئه‌م بووين ئه‌م ژ توخويبێن خۆ ده‌ركه‌فتبووين.