قورئانا پیرۆز › سورەتا القلم › ئایەتا ٣١
سورەتا القلم · ئایەتا ٣١ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qalam
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ﴿٢٩﴾
پشتى هشێن وان هاتينه سه‌رى وان گۆت: يێ پاك بت خودايێ مه ژ هندێ كو وى زۆردارى ل مه كربت، به‌لكى مه ب خۆ زۆردارى ل خۆ كر.
فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَلَٰوَمُونَ ﴿٣٠﴾
ڤێجا هنده‌ك ژ وان ب نك هنده‌كان ڤه هاتن، وهه‌ر ئێكى لۆمه ل يێ دى كر.
قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ ﴿٣١﴾
گۆتن: تێچوون بۆ مه بت هندى ئه‌م بووين ئه‌م ژ توخويبێن خۆ ده‌ركه‌فتبووين.
عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرٗا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ ﴿٣٢﴾
به‌لكى خودايێ مه ژ به‌ر تۆبه‌كرنا مه تشته‌كێ ژ وى بيستانى چێتر بده‌ته مه. هندى ئه‌مين مه ئه‌وا ل نك خودايێ خۆ ب تنێ دڤێت.
كَذَٰلِكَ ٱلۡعَذَابُۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ ﴿٣٣﴾
ب عه‌زابه‌كا وه‌كى ڤێ يا مه دايه وان هه‌ر ئێكێ بێ ئه‌مرییا مه بكه‌ت ئه‌م دێ عه‌زاب ده‌ين، وعه‌زابا ئاخره‌تێ ژ يا دنيايێ مه‌زنتر ودژوارتره، ئه‌گه‌ر ئه‌وان زانيبا.