قورئانا پیرۆز › سورەتا القلم › ئایەتا ٣٢
سورەتا القلم · ئایەتا ٣٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qalam
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَلَٰوَمُونَ ﴿٣٠﴾
ڤێجا هنده‌ك ژ وان ب نك هنده‌كان ڤه هاتن، وهه‌ر ئێكى لۆمه ل يێ دى كر.
قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ ﴿٣١﴾
گۆتن: تێچوون بۆ مه بت هندى ئه‌م بووين ئه‌م ژ توخويبێن خۆ ده‌ركه‌فتبووين.
عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرٗا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ ﴿٣٢﴾
به‌لكى خودايێ مه ژ به‌ر تۆبه‌كرنا مه تشته‌كێ ژ وى بيستانى چێتر بده‌ته مه. هندى ئه‌مين مه ئه‌وا ل نك خودايێ خۆ ب تنێ دڤێت.
كَذَٰلِكَ ٱلۡعَذَابُۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ ﴿٣٣﴾
ب عه‌زابه‌كا وه‌كى ڤێ يا مه دايه وان هه‌ر ئێكێ بێ ئه‌مرییا مه بكه‌ت ئه‌م دێ عه‌زاب ده‌ين، وعه‌زابا ئاخره‌تێ ژ يا دنيايێ مه‌زنتر ودژوارتره، ئه‌گه‌ر ئه‌وان زانيبا.
إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٣٤﴾
هندى ته‌قوادارن بۆ وان ل ئاخره‌تێ ل نك خودايێ وان ئه‌و به‌حه‌شت هه‌نه يێن خۆشییا به‌رده‌وام تێدا هه‌ى.