قورئانا پیرۆز › سورەتا القلم › ئایەتا ٤١
سورەتا القلم · ئایەتا ٤١ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qalam
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
أَمۡ لَكُمۡ أَيۡمَٰنٌ عَلَيۡنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّ لَكُمۡ لَمَا تَحۡكُمُونَ ﴿٣٩﴾
يان هه‌وه هنده‌ك سۆز وپه‌يمان ژ مه وه‌رگرتينه كو ئه‌و دێ بۆ هه‌وه چێ بت يا هه‌وه دڤێت ودلێ هه‌وه دچتێ؟
سَلۡهُمۡ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ ﴿٤٠﴾
تو پسيارێ ژ وان بكه: كى ژ وان كه‌فيله كو ئه‌ڤ حوكمه بۆ وان هه‌يه؟
أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَآءُ فَلۡيَأۡتُواْ بِشُرَكَآئِهِمۡ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ ﴿٤١﴾
يان وان هنده‌ك خوداوه‌ند هه‌نه ببنه كه‌فيلێن گۆتنا وان، پا دێ بلا ئه‌و وان بينن ئه‌گه‌ر ئه‌و د گۆتنا خۆ دا دڕاستگۆنه؟
يَوۡمَ يُكۡشَفُ عَن سَاقٖ وَيُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ ﴿٤٢﴾
ڕۆژا قيامه‌تێ مه‌سه‌له دژوار دبت وترس مه‌زن دبت، وخودايێ مه‌زن بۆ حوكمدارییا د ناڤبه‌را خه‌لكى دا دئێت، وپێ خۆ يێ پيرۆز يێ چو تشت وه‌كى وى نه ئاشكه‌را دكه‌ت، پێغه‌مبه‌ر دبێژت: (خودايێ مه پییێ خۆ ئاشكه‌را دكه‌ت، ڤێجا هه‌ر مێره‌كێ خودان باوه‌ر وهه‌ر ژنه‌كا خودان باوه‌ر بۆ وى دچته سوجوودێ، وئه‌و دێ مينت يێ ل دنيايێ بۆ ريمه‌تى ومه‌دحه دچوو سوجوودێ، ئه‌و دێ چت دا سوجوودێ ببت، دێ بينت پشتا وى يا ڕاسته ونه‌شێت بچته سوجوودێ) بوخارى وموسلم ڤێ حه‌ديسێ ڤه‌دگوهێزن.
خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةٞۖ وَقَدۡ كَانُواْ يُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمۡ سَٰلِمُونَ ﴿٤٣﴾
چاڤێن وان دشكه‌ستينه وئه‌و نه‌شێن سه‌رێ خۆ ڕاكه‌ن، ڕه‌زيلییه‌كا دژوار ژ به‌ر عه‌زابا خودێ ب سه‌ر وان دا دئێت، و ب ڕاستى د دنيايێ دا ده‌مێ ئه‌و دساخله‌م وخودان شيان ئه‌و بۆ نڤێژێ دهاتنه داخوازكرن، به‌لێ وان خۆ مه‌زن دكر وئه‌و نه‌دچوونه سوجوودێ.