قورئانا پیرۆز › سورەتا القلم › ئایەتا ٧
سورەتا القلم · ئایەتا ٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qalam
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَسَتُبۡصِرُ وَيُبۡصِرُونَ ﴿٥﴾
و ل ده‌مه‌كێ نێزيك تو ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر، وكافر دێ بينن.
بِأَييِّكُمُ ٱلۡمَفۡتُونُ ﴿٦﴾
كانێ ديناتى ل نك كێ ژ هه‌وه‌يه.
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ ﴿٧﴾
هندى خودايێ ته‌يه يێ زاناتره ب وى به‌ختڕه‌شێ ژ دينێ خودێ وڕێكا هيدايه‌تێ لاداى، وئه‌و ب وى ته‌قوادارى زاناتره يێ هاتییه سه‌ر دينێ حه‌ق.
فَلَا تُطِعِ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ﴿٨﴾
ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- وه‌كى خۆ بمينه وگوهدارییا دره‌وپێكه‌ران نه‌كه.
وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ ﴿٩﴾
وان خوزى ڕاهێلا وحه‌ز دكر كو تو د گه‌ل وان يێ نه‌رم بى، وهنده‌كێ ل دويڤ وان به‌رده‌ى، دا ئه‌و ژى خۆ بۆ ته نه‌رم كه‌ن.