surah054سورەتا القمر · ئایەتا ٤٦ ب تەفسیرا کوردی

أَمۡ يَقُولُونَ نَحۡنُ جَمِيعٞ مُّنتَصِرٞ ﴿٤٤﴾

يان ئه‌و دبێژن: ئه‌م خودان بير وبۆچوونين، وئه‌م هه‌مى ل سه‌ر ئێك كارى دكۆمبووينه‌، له‌و ئه‌م كۆمه‌كين قه‌ت نائێته‌ شكاندن وكه‌س نه‌شێتێ؟

سَيُهۡزَمُ ٱلۡجَمۡعُ وَيُوَلُّونَ ٱلدُّبُرَ ﴿٤٥﴾

كۆما كافرێن (مه‌كه‌هێ) به‌رانبه‌ر خودان باوه‌ران دێ ئێته‌شكاندن، وئه‌و دێ پشت ده‌ن وڕه‌ڤن، وئه‌ڤه‌ ل (به‌درێ) چێبوو.

بَلِ ٱلسَّاعَةُ مَوۡعِدُهُمۡ وَٱلسَّاعَةُ أَدۡهَىٰ وَأَمَرُّ ﴿٤٦﴾

وقيامه‌ت ژڤانێ وانه‌ يێ ئه‌و تێدا دئێنه‌ جزادان ب جزايه‌كێ ئه‌و ژ هه‌ژى، وقيامه‌ت مه‌زنتر ودژوارتره‌ ژ وێ عه‌زابێ يا ل (به‌درێ) هاتییه‌ سه‌رێ وان.

إِنَّ ٱلۡمُجۡرِمِينَ فِي ضَلَٰلٖ وَسُعُرٖ ﴿٤٧﴾

هندى تاوانبارن ژ حه‌قییێ دبه‌رزه‌نه‌ وئه‌و د نه‌خۆشى وعه‌زابێ دانه‌.

يَوۡمَ يُسۡحَبُونَ فِي ٱلنَّارِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمۡ ذُوقُواْ مَسَّ سَقَرَ ﴿٤٨﴾

ڕۆژا ئه‌و د ئاگرى دا ل سه‌ر ڕوییان د ئێنه كێشان، وبۆ وان دئێته‌ گۆتن: تام بكه‌نه‌ دژوارییا عه‌زابا جه‌هنه‌مێ.