surah054سورەتا القمر · ئایەتا ٤٨ ب تەفسیرا کوردی

بَلِ ٱلسَّاعَةُ مَوۡعِدُهُمۡ وَٱلسَّاعَةُ أَدۡهَىٰ وَأَمَرُّ ﴿٤٦﴾

وقيامه‌ت ژڤانێ وانه‌ يێ ئه‌و تێدا دئێنه‌ جزادان ب جزايه‌كێ ئه‌و ژ هه‌ژى، وقيامه‌ت مه‌زنتر ودژوارتره‌ ژ وێ عه‌زابێ يا ل (به‌درێ) هاتییه‌ سه‌رێ وان.

إِنَّ ٱلۡمُجۡرِمِينَ فِي ضَلَٰلٖ وَسُعُرٖ ﴿٤٧﴾

هندى تاوانبارن ژ حه‌قییێ دبه‌رزه‌نه‌ وئه‌و د نه‌خۆشى وعه‌زابێ دانه‌.

يَوۡمَ يُسۡحَبُونَ فِي ٱلنَّارِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمۡ ذُوقُواْ مَسَّ سَقَرَ ﴿٤٨﴾

ڕۆژا ئه‌و د ئاگرى دا ل سه‌ر ڕوییان د ئێنه كێشان، وبۆ وان دئێته‌ گۆتن: تام بكه‌نه‌ دژوارییا عه‌زابا جه‌هنه‌مێ.

إِنَّا كُلَّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَٰهُ بِقَدَرٖ ﴿٤٩﴾

هندى ئه‌مين هه‌ر تشته‌كێ هه‌ى مه‌ ب پيڤانه‌كێ ئافراندییه‌، وئه‌م پێ دزاناينه‌.

وَمَآ أَمۡرُنَآ إِلَّا وَٰحِدَةٞ كَلَمۡحِۭ بِٱلۡبَصَرِ ﴿٥٠﴾

وهه‌ما كار وفه‌رمانا مه‌ بۆ وى تشتێ مه‌ دڤێت بكه‌ين په‌يڤه‌كا ب تنێیه‌، ئه‌م دبێژينێ: (ببه‌)، ڤێجا ئه‌و د ده‌مه‌كێ هندى چاڤ هه‌لينه‌كێ دا دبت، وڤه‌نامينت.