قورئانا پیرۆز › سورەتا القارعة › ئایەتا ٤
سورەتا القارعة · ئایەتا ٤ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qari'ah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
مَا ٱلۡقَارِعَةُ ﴿٢﴾
وئه‌ڤ ڕۆژا لێدانێ چيه؟
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡقَارِعَةُ ﴿٣﴾
وتو چ دزانێ ئه‌و چيه؟
يَوۡمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلۡفَرَاشِ ٱلۡمَبۡثُوثِ ﴿٤﴾
وێ ڕۆژێ مرۆڤ ژ بۆشاتى وبه‌لاڤبوون وهاتن وچوونێ وه‌كى به‌لاتينكێن به‌لاڤه‌نه، ئه‌وێن دكه‌ڤنه د ئاگرى دا.
وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٱلۡمَنفُوشِ ﴿٥﴾
وچيا وه‌كى هريا شه‌كرى لێ دئێن، دفڕن ودچن.
فَأَمَّا مَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ﴿٦﴾
ڤێجا هه‌چییێ ته‌رازییا خێرێن وى گران ببت.