قورئانا پیرۆز › سورەتا القارعة › ئایەتا ٥
سورەتا القارعة · ئایەتا ٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qari'ah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡقَارِعَةُ ﴿٣﴾
وتو چ دزانێ ئه‌و چيه؟
يَوۡمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلۡفَرَاشِ ٱلۡمَبۡثُوثِ ﴿٤﴾
وێ ڕۆژێ مرۆڤ ژ بۆشاتى وبه‌لاڤبوون وهاتن وچوونێ وه‌كى به‌لاتينكێن به‌لاڤه‌نه، ئه‌وێن دكه‌ڤنه د ئاگرى دا.
وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٱلۡمَنفُوشِ ﴿٥﴾
وچيا وه‌كى هريا شه‌كرى لێ دئێن، دفڕن ودچن.
فَأَمَّا مَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ﴿٦﴾
ڤێجا هه‌چییێ ته‌رازییا خێرێن وى گران ببت.
فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ ﴿٧﴾
ئه‌و د ژينه‌كا ئه‌و پێ ڕازى بت دايه ل به‌حه‌شتێ.