قورئانا پیرۆز › سورەتا القصص › ئایەتا ٢٠
سورەتا القصص · ئایەتا ٢٠ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qasas
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَأَصۡبَحَ فِي ٱلۡمَدِينَةِ خَآئِفٗا يَتَرَقَّبُ فَإِذَا ٱلَّذِي ٱسۡتَنصَرَهُۥ بِٱلۡأَمۡسِ يَسۡتَصۡرِخُهُۥۚ قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰٓ إِنَّكَ لَغَوِيّٞ مُّبِينٞ ﴿١٨﴾
ئينا مووسا ل باژێرێ فیرعه‌ونى ب ترس كه‌فت، وگوهێ وى ما ل خه‌لكى كانێ دێ چ به‌حسێ وى وكوشتییێ وى كه‌ن، ڤێجا وى هند ديت هه‌ڤالێ وى يێ دوهى يێ شه‌ڕێ قبتییه‌كێ دى دكه‌ت، وجاره‌كا دى يێ هاريكارییێ ژێ دخوازت، مووساى گۆته وى: هندى تويى تو مرۆڤه‌كێ زێده دسه‌رداچوويى وبه‌رزه‌يیا ته يا ئاشكه‌رايه.
فَلَمَّآ أَنۡ أَرَادَ أَن يَبۡطِشَ بِٱلَّذِي هُوَ عَدُوّٞ لَّهُمَا قَالَ يَٰمُوسَىٰٓ أَتُرِيدُ أَن تَقۡتُلَنِي كَمَا قَتَلۡتَ نَفۡسَۢا بِٱلۡأَمۡسِۖ إِن تُرِيدُ إِلَّآ أَن تَكُونَ جَبَّارٗا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا تُرِيدُ أَن تَكُونَ مِنَ ٱلۡمُصۡلِحِينَ ﴿١٩﴾
ڤێجا ده‌مێ مووساى ڤياى دربه‌كى ل زه‌لامێ قبتى بده‌ت، وى گۆتێ: ئه‌رێ ته دڤێت من ژى بكوژى وه‌كى دوهى ته ئێكێ دى كوشتى؟ هه‌ما ته دڤێت د عه‌ردى دا ببيه زڕته‌كه‌كێ كوته‌ككار، وته نه‌ڤێت تو ژ وان بى يێن چاكییێ د ناڤبه‌را خه‌لكى دا دكه‌ن.
وَجَآءَ رَجُلٞ مِّنۡ أَقۡصَا ٱلۡمَدِينَةِ يَسۡعَىٰ قَالَ يَٰمُوسَىٰٓ إِنَّ ٱلۡمَلَأَ يَأۡتَمِرُونَ بِكَ لِيَقۡتُلُوكَ فَٱخۡرُجۡ إِنِّي لَكَ مِنَ ٱلنَّـٰصِحِينَ ﴿٢٠﴾
وزه‌لامه‌ك ژ دويماهییا باژێرى ب له‌ز هات، وى گۆت: ئه‌ى مووسا هندى مه‌زنێن ملله‌تێ فيرعه‌ونينه یێ دان وستاندنێ دكه‌ن دا ته بكوژن، ڤێجا تو ژ ڤى باژێرى ده‌ركه‌ڤه، هندى ئه‌زم ئه‌ز بۆ ته ژ شيره‌تكارانم ودلێ من يێ ب ته‌ڤه.
فَخَرَجَ مِنۡهَا خَآئِفٗا يَتَرَقَّبُۖ قَالَ رَبِّ نَجِّنِي مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٢١﴾
ئينا موسا ب ترس ڤه ژ باژێرێ فيرعه‌ونى ده‌ركه‌فت، گوهێ وى لێ بوو هنده‌ك وى بگرن، ووى دوعا ژ خودێ كر كو ئه‌و وى ژ ملله‌تێ زۆردار ڕزگار بكه‌ت.
وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلۡقَآءَ مَدۡيَنَ قَالَ عَسَىٰ رَبِّيٓ أَن يَهۡدِيَنِي سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ ﴿٢٢﴾
وده‌مێ مووساى قه‌ستا وه‌لاتێ (مه‌ديه‌ن) كرى، وئه‌و ژ بن ده‌سهه‌لاتا فيرعه‌ونى ده‌ركه‌فتى، وى گۆت: به‌لكى خودايێ من به‌رێ من بده‌ته چێترين ڕێكێ بۆ (مه‌ديه‌نێ).