قورئانا پیرۆز › سورەتا القصص › ئایەتا ٢٥
سورەتا القصص · ئایەتا ٢٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qasas
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَمَّا وَرَدَ مَآءَ مَدۡيَنَ وَجَدَ عَلَيۡهِ أُمَّةٗ مِّنَ ٱلنَّاسِ يَسۡقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ ٱمۡرَأَتَيۡنِ تَذُودَانِۖ قَالَ مَا خَطۡبُكُمَاۖ قَالَتَا لَا نَسۡقِي حَتَّىٰ يُصۡدِرَ ٱلرِّعَآءُۖ وَأَبُونَا شَيۡخٞ كَبِيرٞ ﴿٢٣﴾
وده‌مێ ئه‌و گه‌هشتییه سه‌ر ئاڤا (مه‌ديه‌نێ) وى كۆمه‌كا مرۆڤان ل وێرێ ديت وان په‌زێ خۆ ئاڤ ددا، و ژ وان وێڤه‌تر وى دو ژنك ديتن وان خۆ ژ خه‌لكى ڤه‌ده‌ر كربوو، وپه‌زێ خۆ ئاڤ نه‌ددا؛ چونكى ئه‌و دبێ هێز بوون ووان نه‌دڤيا ململانێ د گه‌ل زه‌لامان بكه‌ن، وبه‌رێ وان لێ بوو حه‌تا په‌زێ خه‌لكى خلاس ببت، دا پاشى ئه‌و ژى په‌زێ خۆ ئاڤ بده‌ن، ڤێجا ده‌مێ مووساى -سلاڤ لێ بن- ئه‌و ب وى ڕه‌نگى ديتين دلێ وى ما ب وان ڤه، وگۆتێ: هه‌وه خێره؟ وان گۆت: ئه‌م نه‌شێين ململانێ د گه‌ل زه‌لامان بكه‌ين، وحه‌تا خه‌لك ژ ئاڤدانێ خلاس نه‌بت ئه‌م په‌زێ خۆ ئاڤ ناده‌ين، وبابێ مه پيره‌مێره‌كێ ب ناڤ سال ڤه‌چوويییه، ئه‌و نه‌شێت په‌زى ئاڤ بده‌ت؛ چونكى يێ مه‌زن وبێچاره‌يه.
فَسَقَىٰ لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّىٰٓ إِلَى ٱلظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ ﴿٢٤﴾
ئينا مووساى په‌زێ وان هه‌ردووان بۆ ئاڤدا، پاشى چوو به‌ر سيبه‌را داره‌كێ وگۆت: خودايێ من هندى ئه‌زم هه‌ر باشییه‌كا تو بگه‌هينییه من هه‌ر چ بت ئه‌ز يێ پێتڤيمه. وهنگى ئه‌و گه‌له‌ك يێ برسى بوو.
فَجَآءَتۡهُ إِحۡدَىٰهُمَا تَمۡشِي عَلَى ٱسۡتِحۡيَآءٖ قَالَتۡ إِنَّ أَبِي يَدۡعُوكَ لِيَجۡزِيَكَ أَجۡرَ مَا سَقَيۡتَ لَنَاۚ فَلَمَّا جَآءَهُۥ وَقَصَّ عَلَيۡهِ ٱلۡقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفۡۖ نَجَوۡتَ مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٢٥﴾
ڤێجا ئێك ژ وان هه‌ردو ژنكان يێن وى په‌زێ وان ئاڤداى ب شه‌رم ڤه ب نك وى ڤه چوو، وگۆتێ: هندى بابێ منه يێ داخوازا ته دكه‌ت دا كرێیا ئاڤدانا ته بۆ په‌زێ مه بده‌ته ته، ئينا مووسا د گه‌ل وێ چوو نك بابێ وێ، وده‌مێ ئه‌و هاتییه نك بابێ وێ، ووى چيرۆكا خۆ د گه‌ل فيرعه‌ونى وملله‌تێ وى بۆ ڤه‌گێڕاى، بابێ كچكێ گۆته وى: نه‌ترسه تو ژ ملله‌تێ زۆردار، كو فيرعه‌ون وملله‌تێ وییه، ڕزگار بووى؛ وان چو ده‌سهه‌لات ل سه‌ر عه‌ردێ مه نينه.
قَالَتۡ إِحۡدَىٰهُمَا يَـٰٓأَبَتِ ٱسۡتَـٔۡجِرۡهُۖ إِنَّ خَيۡرَ مَنِ ٱسۡتَـٔۡجَرۡتَ ٱلۡقَوِيُّ ٱلۡأَمِينُ ﴿٢٦﴾
ئێكێ ژ هه‌ردو كچكان گۆته بابێ خۆ: بابۆ وى كرێ بكه دا شڤانییا په‌زێ ته بكه‌ت؛ چونكى شڤانێ ژ هه‌مییان چێتر تو بگرى ئه‌وه يێ ب هێز بت ل سه‌ر پاراستنا په‌زێ ته، ويێ ئه‌مين وده‌سپاك بت كو تو ژ خيانه‌تا وى يێ پشتڕاست بى.
قَالَ إِنِّيٓ أُرِيدُ أَنۡ أُنكِحَكَ إِحۡدَى ٱبۡنَتَيَّ هَٰتَيۡنِ عَلَىٰٓ أَن تَأۡجُرَنِي ثَمَٰنِيَ حِجَجٖۖ فَإِنۡ أَتۡمَمۡتَ عَشۡرٗا فَمِنۡ عِندِكَۖ وَمَآ أُرِيدُ أَنۡ أَشُقَّ عَلَيۡكَۚ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٢٧﴾
پيره‌مێرى گۆته مووساى: من دڤێت ئێك ژ ڤان هه‌ردو كچێن خۆ بده‌مه ته، به‌رانبه‌ر هندێ تو هه‌شت سالان شڤانییا په‌زێ من بكه‌ى، ژ خۆ ئه‌گه‌ر ته كرنه ده‌هـ سال ئه‌و قه‌نجییه‌كه ژ نك ته، ومن نه‌ڤێت ل سه‌ر ته ب زه‌حمه‌ت بێخم وبكه‌مه ده‌هـ سال، وئه‌گه‌ر خودێ حه‌ز بكه‌ت تو د وه‌فادارى وهه‌ڤالينییێ دا دێ من ژ چاكان بينى.