قورئانا پیرۆز › سورەتا القصص › ئایەتا ٣٠
سورەتا القصص · ئایەتا ٣٠ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qasas
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالَ ذَٰلِكَ بَيۡنِي وَبَيۡنَكَۖ أَيَّمَا ٱلۡأَجَلَيۡنِ قَضَيۡتُ فَلَا عُدۡوَٰنَ عَلَيَّۖ وَٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٞ ﴿٢٨﴾
مووساى گۆت: ئه‌ڤا هه يا ته گۆتى د ناڤبه‌را من وته دايه، هه‌چى ده‌مێ ئه‌ز پێك بينم ژ هه‌ردو ده‌مان ئه‌و من حه‌قێ ته ب دورستى پێكئينا، وتشته‌كێ زێده‌تر ژ من نائێته خواستن، وخودێ ل سه‌ر گۆتنا ئه‌م دبێژين وه‌كيله، ئه‌و مه دبينت ودزانت كانێ ئه‌م ل سه‌ر چ پێكهاتينه.
۞فَلَمَّا قَضَىٰ مُوسَى ٱلۡأَجَلَ وَسَارَ بِأَهۡلِهِۦٓ ءَانَسَ مِن جَانِبِ ٱلطُّورِ نَارٗاۖ قَالَ لِأَهۡلِهِ ٱمۡكُثُوٓاْ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارٗا لَّعَلِّيٓ ءَاتِيكُم مِّنۡهَا بِخَبَرٍ أَوۡ جَذۡوَةٖ مِّنَ ٱلنَّارِ لَعَلَّكُمۡ تَصۡطَلُونَ ﴿٢٩﴾
ڤێجا ده‌مێ پێغه‌مبه‌رێ خودێ مووساى -سلاڤ لێ بن- هه‌ر ده‌هـ سالێن شڤانییێ بۆ هه‌ڤالێ خۆ پێكئيناين، كو ده‌مێ پتر بوو، وئه‌و ب عه‌يال ڤه چوويه (مصرێ) وى ژ لايێ طوورى ڤه ئاگره‌ك ديت، مووساى گۆته بچويكێن خۆ: كا ڕاوه‌ستن ئه‌زێ ئاگره‌كى ژ لايێ طوورى ڤه دبينم؛ به‌لكى ئه‌ز خه‌به‌ره‌كى بۆ هه‌وه بينم، يان به‌لكى ئه‌ز هنده‌ك ئاگرى بۆ هه‌وه بينم دا هوين خۆ پێ گه‌رم بكه‌ن.
فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِيَ مِن شَٰطِيِٕ ٱلۡوَادِ ٱلۡأَيۡمَنِ فِي ٱلۡبُقۡعَةِ ٱلۡمُبَٰرَكَةِ مِنَ ٱلشَّجَرَةِ أَن يَٰمُوسَىٰٓ إِنِّيٓ أَنَا ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿٣٠﴾
ڤێجا ده‌مێ مووسا هاتییه ئاگرى، ژ لايێ نهالێ يێ ڕاستێ ڤه ل پارچه‌يا پيرۆز ژ ڕه‌خێ دارێ خودێ گازى وى كر: ئه‌ى مووسا هندى ئه‌زم ئه‌ز خودێ مه خودايێ هه‌مى چێكرییان.
وَأَنۡ أَلۡقِ عَصَاكَۚ فَلَمَّا رَءَاهَا تَهۡتَزُّ كَأَنَّهَا جَآنّٞ وَلَّىٰ مُدۡبِرٗا وَلَمۡ يُعَقِّبۡۚ يَٰمُوسَىٰٓ أَقۡبِلۡ وَلَا تَخَفۡۖ إِنَّكَ مِنَ ٱلۡأٓمِنِينَ ﴿٣١﴾
وكو تو گۆپالێ خۆ بهاڤێژه، ئينا مووساى ئه‌و هاڤێت، ڤێجا ئه‌و بوو مار و ب ڕێڤه‌چوو، ده‌مێ مووساى ديتى ئه‌و ب ڕێڤه‌چووى وه‌كى تيره‌ماره‌كێ ساخ وى پشت ددايێ وژێ ڕه‌ڤى، وئه‌و ل پشت خۆ نه‌زڤڕى، ئينا خودايێ وى گازى كرێ: ئه‌ى مووسا ب نك من ڤه وه‌ره ونه‌ترسه؛ چونكى تو ژ وانى يێن ژ هه‌مى نه‌خۆشییان پشتڕاست.
ٱسۡلُكۡ يَدَكَ فِي جَيۡبِكَ تَخۡرُجۡ بَيۡضَآءَ مِنۡ غَيۡرِ سُوٓءٖ وَٱضۡمُمۡ إِلَيۡكَ جَنَاحَكَ مِنَ ٱلرَّهۡبِۖ فَذَٰنِكَ بُرۡهَٰنَانِ مِن رَّبِّكَ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَإِيْهِۦٓۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ ﴿٣٢﴾
تو ده‌ستێ خۆ بكه د به‌ريكا كراسێ خۆ دا وده‌ربێخه دێ ده‌ركه‌ڤت سپى وه‌كى به‌فرێ، بێى چو ئێش ونه‌خۆشى لێ بن، وتو ده‌ستێ خۆ ب ته‌نشتا خۆ ڤه‌نه دا ژ ترسێ يێ ته‌نا بى، ئه‌ڤ هه‌ردو تشتێن من نيشا ته داين ئه‌ى مووسا: ژ گوهۆڕينا گۆپالی بۆ مارى، وسپيكرنا ده‌ستى بێى نساخییه‌ك لێ بت، دو نيشانن ژ خودايێ ته بۆ فيرعه‌ونى ومه‌زنێن ملله‌تێ وى. هندى فيرعه‌ون ومه‌زنێن ملله‌تێ وى بوون ئه‌و ملله‌ته‌كێ كافر بوون.