قورئانا پیرۆز › سورەتا القصص › ئایەتا ٢٨
سورەتا القصص · ئایەتا ٢٨ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qasas
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالَتۡ إِحۡدَىٰهُمَا يَـٰٓأَبَتِ ٱسۡتَـٔۡجِرۡهُۖ إِنَّ خَيۡرَ مَنِ ٱسۡتَـٔۡجَرۡتَ ٱلۡقَوِيُّ ٱلۡأَمِينُ ﴿٢٦﴾
ئێكێ ژ هه‌ردو كچكان گۆته بابێ خۆ: بابۆ وى كرێ بكه دا شڤانییا په‌زێ ته بكه‌ت؛ چونكى شڤانێ ژ هه‌مییان چێتر تو بگرى ئه‌وه يێ ب هێز بت ل سه‌ر پاراستنا په‌زێ ته، ويێ ئه‌مين وده‌سپاك بت كو تو ژ خيانه‌تا وى يێ پشتڕاست بى.
قَالَ إِنِّيٓ أُرِيدُ أَنۡ أُنكِحَكَ إِحۡدَى ٱبۡنَتَيَّ هَٰتَيۡنِ عَلَىٰٓ أَن تَأۡجُرَنِي ثَمَٰنِيَ حِجَجٖۖ فَإِنۡ أَتۡمَمۡتَ عَشۡرٗا فَمِنۡ عِندِكَۖ وَمَآ أُرِيدُ أَنۡ أَشُقَّ عَلَيۡكَۚ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٢٧﴾
پيره‌مێرى گۆته مووساى: من دڤێت ئێك ژ ڤان هه‌ردو كچێن خۆ بده‌مه ته، به‌رانبه‌ر هندێ تو هه‌شت سالان شڤانییا په‌زێ من بكه‌ى، ژ خۆ ئه‌گه‌ر ته كرنه ده‌هـ سال ئه‌و قه‌نجییه‌كه ژ نك ته، ومن نه‌ڤێت ل سه‌ر ته ب زه‌حمه‌ت بێخم وبكه‌مه ده‌هـ سال، وئه‌گه‌ر خودێ حه‌ز بكه‌ت تو د وه‌فادارى وهه‌ڤالينییێ دا دێ من ژ چاكان بينى.
قَالَ ذَٰلِكَ بَيۡنِي وَبَيۡنَكَۖ أَيَّمَا ٱلۡأَجَلَيۡنِ قَضَيۡتُ فَلَا عُدۡوَٰنَ عَلَيَّۖ وَٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٞ ﴿٢٨﴾
مووساى گۆت: ئه‌ڤا هه يا ته گۆتى د ناڤبه‌را من وته دايه، هه‌چى ده‌مێ ئه‌ز پێك بينم ژ هه‌ردو ده‌مان ئه‌و من حه‌قێ ته ب دورستى پێكئينا، وتشته‌كێ زێده‌تر ژ من نائێته خواستن، وخودێ ل سه‌ر گۆتنا ئه‌م دبێژين وه‌كيله، ئه‌و مه دبينت ودزانت كانێ ئه‌م ل سه‌ر چ پێكهاتينه.
۞فَلَمَّا قَضَىٰ مُوسَى ٱلۡأَجَلَ وَسَارَ بِأَهۡلِهِۦٓ ءَانَسَ مِن جَانِبِ ٱلطُّورِ نَارٗاۖ قَالَ لِأَهۡلِهِ ٱمۡكُثُوٓاْ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارٗا لَّعَلِّيٓ ءَاتِيكُم مِّنۡهَا بِخَبَرٍ أَوۡ جَذۡوَةٖ مِّنَ ٱلنَّارِ لَعَلَّكُمۡ تَصۡطَلُونَ ﴿٢٩﴾
ڤێجا ده‌مێ پێغه‌مبه‌رێ خودێ مووساى -سلاڤ لێ بن- هه‌ر ده‌هـ سالێن شڤانییێ بۆ هه‌ڤالێ خۆ پێكئيناين، كو ده‌مێ پتر بوو، وئه‌و ب عه‌يال ڤه چوويه (مصرێ) وى ژ لايێ طوورى ڤه ئاگره‌ك ديت، مووساى گۆته بچويكێن خۆ: كا ڕاوه‌ستن ئه‌زێ ئاگره‌كى ژ لايێ طوورى ڤه دبينم؛ به‌لكى ئه‌ز خه‌به‌ره‌كى بۆ هه‌وه بينم، يان به‌لكى ئه‌ز هنده‌ك ئاگرى بۆ هه‌وه بينم دا هوين خۆ پێ گه‌رم بكه‌ن.
فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِيَ مِن شَٰطِيِٕ ٱلۡوَادِ ٱلۡأَيۡمَنِ فِي ٱلۡبُقۡعَةِ ٱلۡمُبَٰرَكَةِ مِنَ ٱلشَّجَرَةِ أَن يَٰمُوسَىٰٓ إِنِّيٓ أَنَا ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿٣٠﴾
ڤێجا ده‌مێ مووسا هاتییه ئاگرى، ژ لايێ نهالێ يێ ڕاستێ ڤه ل پارچه‌يا پيرۆز ژ ڕه‌خێ دارێ خودێ گازى وى كر: ئه‌ى مووسا هندى ئه‌زم ئه‌ز خودێ مه خودايێ هه‌مى چێكرییان.