قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ١١٠
سورەتا آل عمران · ئایەتا ١١٠ ب تەفسیرا کوردی
Ali Imran
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱللَّهِ نَتۡلُوهَا عَلَيۡكَ بِٱلۡحَقِّۗ وَمَا ٱللَّهُ يُرِيدُ ظُلۡمٗا لِّلۡعَٰلَمِينَ ﴿١٠٨﴾
ئهڤه ئايهتێن خودێ يێن ئاشكهرانه، ئهم ب ڕاستى ودورستى بۆ ته -ئهى پێغهمبهر- دخوينين. وخودێ زۆردارییێ ل كهسێ ژ بهنییێن خۆ ناكهت، وچويێ ژ كارێ وان ژى كێم ناكهت؛ چونكى ئهوه حاكمێ عادل يێ زۆردارییێ ناكهت.
وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ وَإِلَى ٱللَّهِ تُرۡجَعُ ٱلۡأُمُورُ ﴿١٠٩﴾
وههر تشتهكێ ل عهسمانان وههر تشتهكێ ل عهردى يێ خودێیه، ئهو ملكێ وى ب تنێیه وئهوه وان چێ دكهت و ب ڕێڤه دبهت، ودويماهییا ههمى چێكرییان بۆ نك وى دزڤڕت، ڤێجا ئهو ههر ئێكى ل دويڤ حهقێ وى جزا ددهت.
كُنتُمۡ خَيۡرَ أُمَّةٍ أُخۡرِجَتۡ لِلنَّاسِ تَأۡمُرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَتَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَتُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِۗ وَلَوۡ ءَامَنَ أَهۡلُ ٱلۡكِتَٰبِ لَكَانَ خَيۡرٗا لَّهُمۚ مِّنۡهُمُ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَأَكۡثَرُهُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ ﴿١١٠﴾
هوين -ئهى ئوممهتا موحهممهدى سلاڤ لێ بن- چێترين ئوممهتن و ب مفاترين مرۆڤن بۆ مرۆڤان، هوين فهرمانێ ب باشییێ دكهن، وباشى ئهوه يا شریعهتى وعهقلى گۆتى ئهو تشتهكێ باشه، وهوين پاشڤهبرنا ژ خرابییێ دكهن، وخرابى ئهوه يا شریعهتى وعهقلى گۆتى ئهو تشتهكێ كرێته، وهوين باوهرییێ ب خودێ دئينن باوهرییهكا دورست يا كريار د گهل دا. وئهگهر خودانێن كيتابێ ژ جوهى وفهلان باوهرى ب موحهممهدى سلاڤ لێ بن و ب وى تشتێ ئهو پێ هاتى ئينابا وهكى ههوه باوهرى ئيناى، ل دنيايێ وئاخرهتێ دا بۆ وان چێتر بت، ژ وان ههنه يێن باوهرى ب پهياما موحهممهدى سلاڤ لێ بن ئيناى وكار پێ كرى، وئهو دكێمن، وپترییا وان ئهون يێن دسهردا چووين و ژ دينێ خودێ دهركهفتين.
لَن يَضُرُّوكُمۡ إِلَّآ أَذٗىۖ وَإِن يُقَٰتِلُوكُمۡ يُوَلُّوكُمُ ٱلۡأَدۡبَارَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ ﴿١١١﴾
ئهو سهرداچوويێن هه ژ كيتابییان چ زيانێ ناگههيننه ههوه، ئهو تێ نهبت كو ئهو هندهك نهخۆشییێ بگههيننه ههوه ب گۆتنا هندهك پهيڤێن شركێ وكوفرێ، وئهگهر ئهو شهڕێ ههوه بكهن ئهو دێ ئێنه شكاندن، ودێ ڕهڤن وپشت دهنه ههوه، پاشى ب چو ڕهنگان ئهو نائێنه ب سهرێخستن.
ضُرِبَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلذِّلَّةُ أَيۡنَ مَا ثُقِفُوٓاْ إِلَّا بِحَبۡلٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَحَبۡلٖ مِّنَ ٱلنَّاسِ وَبَآءُو بِغَضَبٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَضُرِبَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلۡمَسۡكَنَةُۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَانُواْ يَكۡفُرُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَيَقۡتُلُونَ ٱلۡأَنۢبِيَآءَ بِغَيۡرِ حَقّٖۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَواْ وَّكَانُواْ يَعۡتَدُونَ ﴿١١٢﴾
خودێ سهرشۆرى وشهرمزارى كره كارهكێ ب جوهییان ڤه نيسيایى وئهو ژ وان ڤه نابت، چى جهێ ئهو لێ بن ئهو دڕهزيل وبێ بهانه، وهسا تێ نهبت ئهو خۆ ب پهيمانهكا ژ خودێ وپهيمانهكا ژ مرۆڤان ڤه بگرن، كو خۆ ومالێ خۆ پێ بپارێزن، وئهڤه هنگییه دهمێ ئهو دكهڤنه د بن ئهحكامێن ئيسلامێ ڤه، وئهو ب غهزهبهكا ژ نك خودێ ڤه يا ئهو ژ ههژى زڤڕين، وشهرمزارى ل سهر وان هاتهدانان، ڤێجا تو مرۆڤێ جوهى نابينى ئهگهر ترس وسههما خودان باوهرى ل نك وى نهبت؛ ئهڤه خودێ د گهل وان كر ژ بهر كوفرا وان ب خودێ، وپێلێدانا وان بۆ توخويبێن وى، وكوشتنا وان بۆ پێغهمبهران ژ زۆردارى وتهعدايى، وههما ب تنێ كرنا وان بۆ گونههان وپێلێدانا وان بۆ توخويبێن خودێ ئهو ل سهر ڤێ چهندێ بستهكرن.