قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ١١٩
سورەتا آل عمران · ئایەتا ١١٩ ب تەفسیرا کوردی
Ali Imran
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِي هَٰذِهِ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا كَمَثَلِ رِيحٖ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتۡ حَرۡثَ قَوۡمٖ ظَلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ فَأَهۡلَكَتۡهُۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ ٱللَّهُ وَلَٰكِنۡ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ ﴿١١٧﴾
مه‌ته‌لا وى مالى يێ كافر د ڤێ ژينا دنيايێ دا دكه‌نه خێر وهيڤییا خێرێ ژێ دكه‌ن، وه‌كى مه‌ته‌لا وى هڕه‌بايه يێ سڕه‌كا دژوار د گه‌ل دا و ب سه‌ر شينكاتییێ وان مرۆڤان دا گرتى يێن ژێ ب هيڤى، و ژ به‌ر گونه‌هێن وان وى هڕه‌باى تشته‌ك ژێ نه‌هێلاى. وئه‌و كافرێن هه ل ئاخره‌تێ چو خێرێ نابينن، وخودێ ب وێ چه‌ندێ زۆردارى ل وان نه‌كرییه، به‌لكى وان ب كوفر ونه‌گوهدارییا خۆ زۆردارى ل خۆ دكر.
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُواْ بِطَانَةٗ مِّن دُونِكُمۡ لَا يَأۡلُونَكُمۡ خَبَالٗا وَدُّواْ مَا عَنِتُّمۡ قَدۡ بَدَتِ ٱلۡبَغۡضَآءُ مِنۡ أَفۡوَٰهِهِمۡ وَمَا تُخۡفِي صُدُورُهُمۡ أَكۡبَرُۚ قَدۡ بَيَّنَّا لَكُمُ ٱلۡأٓيَٰتِۖ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ ﴿١١٨﴾
ئه‌ى گه‌لى ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى، وكار ب شریعه‌تێ وى كرى، هوين ژ بلى خودان باوه‌ران چو كافران بۆ خۆ نه‌كه‌نه دۆست وسه‌ركار، نهێنییێن خۆ بۆ بێژن، چونكى ئه‌و سستییێ د خرابكرنا حالێ هه‌وه دا ناكه‌ن، ووان كه‌يف ب ئه‌وى تشتى دئێت يێ نه‌خۆشى وزيانا هه‌وه تێدا، ونه‌ڤيانا وان يا دژوار ژ گوتنا ده‌ڤێن وان يا ئاشكه‌رايه، ونه‌ڤيانا وان بۆ هه‌وه ئه‌وا د سنگێن وان دا ڤه‌شارتى پتر ومه‌زنتره. ب ڕاستى مه نيشان وهێجه‌ت بۆ هه‌وه ئاشكه‌راكرن؛ دا هوین وجه‌كێ بۆ خۆ ژێ بگرن، ئه‌گه‌ر هوين د گۆتن وشيره‌تا خودێ بگه‌هن.
هَـٰٓأَنتُمۡ أُوْلَآءِ تُحِبُّونَهُمۡ وَلَا يُحِبُّونَكُمۡ وَتُؤۡمِنُونَ بِٱلۡكِتَٰبِ كُلِّهِۦ وَإِذَا لَقُوكُمۡ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوۡاْ عَضُّواْ عَلَيۡكُمُ ٱلۡأَنَامِلَ مِنَ ٱلۡغَيۡظِۚ قُلۡ مُوتُواْ بِغَيۡظِكُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿١١٩﴾
ئه‌ڤه نيشانا خه‌له‌تییا هه‌وه‌يه كو هوين حه‌ز ژ وان بكه‌ن، چونكى هوين حه‌ز ژ وان دكه‌ن وقه‌نجییێ د گه‌ل وان دكه‌ن، وئه‌و حه‌ز ژ هه‌وه ناكه‌ن ونه‌ڤيان ودوژمناتییا هه‌وه دكه‌ن، وهوين باوه‌رییێ ب هه‌مى كيتابێن هاتينه خوارێ دئينن وكيتابا وان ئێك ژ وانه، وئه‌و باوه‌رییێ ب كيتابا هه‌وه نائينن، ڤێجا چاوا هوين حه‌ز ژ وان دكه‌ن؟ وئه‌گه‌ر ئه‌و هاتنه نك هه‌وه ژ منافقى ئه‌و دێ بێژن: مه باوه‌رى ئينايه، وئه‌گه‌ر ئه‌و مانه ب تنێ د گه‌ل ئێك ودو خه‌م وقه‌هرا خۆ ئاشكه‌را دكه‌ن، و ژ كه‌ربان دا تبلێن خۆ دده‌نه به‌ر له‌قان، ده‌مێ ئه‌و هه‌وه دبينن هوين حه‌ز ژ ئێك ودو دكه‌ن وهوين ئێك بير وڕانه، وئيسلام يا ب هێزه، وئه‌و ژ به‌ر ئيسلامێ دڕه‌زيلن. تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: ژ كه‌رب وكينا خۆ دا بمرن. هندى خودێیه ب تشتێ ڤه‌شارتى د سنگان دا يێ ئاگه‌هداره، وئه‌و جزايێ هه‌ر كه‌سه‌كى ل دويڤ كريارا وى دێ ده‌تێ.
إِن تَمۡسَسۡكُمۡ حَسَنَةٞ تَسُؤۡهُمۡ وَإِن تُصِبۡكُمۡ سَيِّئَةٞ يَفۡرَحُواْ بِهَاۖ وَإِن تَصۡبِرُواْ وَتَتَّقُواْ لَا يَضُرُّكُمۡ كَيۡدُهُمۡ شَيۡـًٔاۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا يَعۡمَلُونَ مُحِيطٞ ﴿١٢٠﴾
ئه‌گه‌ر باشییه‌ك ژ سه‌ركه‌فتنه‌كێ يان مفایه‌كى گه‌هشته هه‌وه -گه‌لى خودان باوه‌ران- ئه‌و پێ ب خه‌م دكه‌ڤن، وئه‌گه‌ر نه‌خۆشییه‌ك ژ شكه‌ستنه‌كێ يان كێمبوونا مال ومرۆڤ وده‌رامه‌تى گه‌هشته هه‌وه كه‌يفا وان پێ دئێت، وئه‌گه‌ر هوين بێهنا خۆ فره‌هـ بكه‌ن ل سه‌ر وێ نه‌خۆشییا دگه‌هته هه‌وه، وته‌قوایا خودێ د وى تشتى دا بكه‌ن يێ وى فه‌رمان پێ ل هه‌وه كرى، نه‌خۆشییا فێلبازییا وان زيانێ ناگه‌هينته هه‌وه. وخودێ دۆرا ل وى هه‌مى كارى گرتى يێ ئه‌و كافر دكه‌ن، وئه‌و دێ جزایێ وان سه‌را وى ده‌ت.
وَإِذۡ غَدَوۡتَ مِنۡ أَهۡلِكَ تُبَوِّئُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ مَقَٰعِدَ لِلۡقِتَالِۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿١٢١﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ل بيرا خۆ بينه ده‌مێ تو ژ مالا خۆ ده‌ركه‌فتى وكارێ شه‌ڕى ته كرى، دا ڕێزێن صه‌حابییێن خۆ دورست بكه‌ى، وهه‌ر ئێكى جهێ وى بۆ ده‌ستنيشان بكه‌ى بۆ كرنا شه‌ڕێ كافران ل (ئوحودێ). وخودێ گوهدێرێ گۆتنێن هه‌وه‌یه، یێ پڕزانايه ب كریارێن هه‌وه.