قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ١٢١
سورەتا آل عمران · ئایەتا ١٢١ ب تەفسیرا کوردی
Ali Imran
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
هَـٰٓأَنتُمۡ أُوْلَآءِ تُحِبُّونَهُمۡ وَلَا يُحِبُّونَكُمۡ وَتُؤۡمِنُونَ بِٱلۡكِتَٰبِ كُلِّهِۦ وَإِذَا لَقُوكُمۡ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوۡاْ عَضُّواْ عَلَيۡكُمُ ٱلۡأَنَامِلَ مِنَ ٱلۡغَيۡظِۚ قُلۡ مُوتُواْ بِغَيۡظِكُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿١١٩﴾
ئه‌ڤه نيشانا خه‌له‌تییا هه‌وه‌يه كو هوين حه‌ز ژ وان بكه‌ن، چونكى هوين حه‌ز ژ وان دكه‌ن وقه‌نجییێ د گه‌ل وان دكه‌ن، وئه‌و حه‌ز ژ هه‌وه ناكه‌ن ونه‌ڤيان ودوژمناتییا هه‌وه دكه‌ن، وهوين باوه‌رییێ ب هه‌مى كيتابێن هاتينه خوارێ دئينن وكيتابا وان ئێك ژ وانه، وئه‌و باوه‌رییێ ب كيتابا هه‌وه نائينن، ڤێجا چاوا هوين حه‌ز ژ وان دكه‌ن؟ وئه‌گه‌ر ئه‌و هاتنه نك هه‌وه ژ منافقى ئه‌و دێ بێژن: مه باوه‌رى ئينايه، وئه‌گه‌ر ئه‌و مانه ب تنێ د گه‌ل ئێك ودو خه‌م وقه‌هرا خۆ ئاشكه‌را دكه‌ن، و ژ كه‌ربان دا تبلێن خۆ دده‌نه به‌ر له‌قان، ده‌مێ ئه‌و هه‌وه دبينن هوين حه‌ز ژ ئێك ودو دكه‌ن وهوين ئێك بير وڕانه، وئيسلام يا ب هێزه، وئه‌و ژ به‌ر ئيسلامێ دڕه‌زيلن. تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: ژ كه‌رب وكينا خۆ دا بمرن. هندى خودێیه ب تشتێ ڤه‌شارتى د سنگان دا يێ ئاگه‌هداره، وئه‌و جزايێ هه‌ر كه‌سه‌كى ل دويڤ كريارا وى دێ ده‌تێ.
إِن تَمۡسَسۡكُمۡ حَسَنَةٞ تَسُؤۡهُمۡ وَإِن تُصِبۡكُمۡ سَيِّئَةٞ يَفۡرَحُواْ بِهَاۖ وَإِن تَصۡبِرُواْ وَتَتَّقُواْ لَا يَضُرُّكُمۡ كَيۡدُهُمۡ شَيۡـًٔاۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا يَعۡمَلُونَ مُحِيطٞ ﴿١٢٠﴾
ئه‌گه‌ر باشییه‌ك ژ سه‌ركه‌فتنه‌كێ يان مفایه‌كى گه‌هشته هه‌وه -گه‌لى خودان باوه‌ران- ئه‌و پێ ب خه‌م دكه‌ڤن، وئه‌گه‌ر نه‌خۆشییه‌ك ژ شكه‌ستنه‌كێ يان كێمبوونا مال ومرۆڤ وده‌رامه‌تى گه‌هشته هه‌وه كه‌يفا وان پێ دئێت، وئه‌گه‌ر هوين بێهنا خۆ فره‌هـ بكه‌ن ل سه‌ر وێ نه‌خۆشییا دگه‌هته هه‌وه، وته‌قوایا خودێ د وى تشتى دا بكه‌ن يێ وى فه‌رمان پێ ل هه‌وه كرى، نه‌خۆشییا فێلبازییا وان زيانێ ناگه‌هينته هه‌وه. وخودێ دۆرا ل وى هه‌مى كارى گرتى يێ ئه‌و كافر دكه‌ن، وئه‌و دێ جزایێ وان سه‌را وى ده‌ت.
وَإِذۡ غَدَوۡتَ مِنۡ أَهۡلِكَ تُبَوِّئُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ مَقَٰعِدَ لِلۡقِتَالِۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿١٢١﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ل بيرا خۆ بينه ده‌مێ تو ژ مالا خۆ ده‌ركه‌فتى وكارێ شه‌ڕى ته كرى، دا ڕێزێن صه‌حابییێن خۆ دورست بكه‌ى، وهه‌ر ئێكى جهێ وى بۆ ده‌ستنيشان بكه‌ى بۆ كرنا شه‌ڕێ كافران ل (ئوحودێ). وخودێ گوهدێرێ گۆتنێن هه‌وه‌یه، یێ پڕزانايه ب كریارێن هه‌وه.
إِذۡ هَمَّت طَّآئِفَتَانِ مِنكُمۡ أَن تَفۡشَلَا وَٱللَّهُ وَلِيُّهُمَاۗ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ﴿١٢٢﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حس بكه ده‌مێ دلێ به‌نى سه‌له‌مه وبه‌نى حارثییان چوويێ كو ژ ترسێن شه‌ڕێ د گه‌ل دوژمنى دا، د گه‌ل سه‌رۆكێ خۆ يێ منافق عه‌بدللاهێ كوڕێ ئوبه‌ى بزڤڕن؛ به‌لێ خودێ ئه‌و پاراستن، وئه‌و د گه‌ل ته مان ووان دا ڕێ وخۆ هێلا ب هيڤییا خودێ ڤه. وخودان باوه‌ر بلا خۆ بهێلنه ب هيڤییا خودێ ب تنێ ڤه.
وَلَقَدۡ نَصَرَكُمُ ٱللَّهُ بِبَدۡرٖ وَأَنتُمۡ أَذِلَّةٞۖ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ ﴿١٢٣﴾
و ب ڕاستى خودێ هوين -گه‌لى خودان باوه‌ران- ل (به‌درێ) ب سه‌ر دوژمنێن هه‌وه يێن بوتپه‌رێس ئێخستبوون د گه‌ل كو هژمار وچه‌كێ هه‌وه يێ كێم ژى بوو، ڤێجا هوين ژ خودێ بترسن وپێگيرییێ ب فه‌رمانێن وى بكه‌ن؛ دا به‌لكى هوين سوپاسییا وى ل سه‌ر قه‌نجییێن وى بكه‌ن.