قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ١٢
سورەتا آل عمران · ئایەتا ١٢ ب تەفسیرا کوردی
Ali Imran
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَن تُغۡنِيَ عَنۡهُمۡ أَمۡوَٰلُهُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُهُم مِّنَ ٱللَّهِ شَيۡـٔٗاۖ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمۡ وَقُودُ ٱلنَّارِ ﴿١٠﴾
هندى ئه‌ون يێن كافرى ب دینێ حه‌ق كرى، وباوه‌رى پێ نه‌ئيناى، نه مالێ وان ونه عه‌يالێ وان ب تشته‌كى مفايێ وان ژ عه‌زابا خودێ ناده‌ن ئه‌گه‌ر ئه‌و د دنيايێ دا ب سه‌ر وان دا هات، يان ل ئاخره‌تێ گه‌هشته وان، وئه‌وێن هه‌نه ڕۆژا قيامه‌تێ ئاگر پێ هل دبتێ.
كَدَأۡبِ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ وَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡۚ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا فَأَخَذَهُمُ ٱللَّهُ بِذُنُوبِهِمۡۗ وَٱللَّهُ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ ﴿١١﴾
مه‌ته‌لا ڤان كافرێن باوه‌رییێ ب وێ نه‌ئينن يا بۆ وان هاتییه خوارێ وه‌كى مه‌ته‌لا فرعه‌ونییان ووان كافرێن به‌رى وانه، وان دره‌و ب ئايه‌تێن خودێ يێن ئاشكه‌را كر، ڤێجا ژ به‌ر ڕكدارى وگونه‌هێن وان خودێ له‌ز د جزادانا وان دا كر. وخودێ يێ عه‌زاب دژواره د گه‌ل وى يێ پێ كافر ببت وپێغه‌مبه‌رێن وى دره‌وين ده‌ربێخت.
قُل لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ سَتُغۡلَبُونَ وَتُحۡشَرُونَ إِلَىٰ جَهَنَّمَۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمِهَادُ ﴿١٢﴾
ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر تو بێژه وان جوهییان وئه‌وێن سه‌ركه‌فتنا ته ل (به‌درێ) ب چو ڤه نه‌گرتى: هوين د دنيايێ دا دێ ئێنه شكاندن و ل سه‌ر كوفرێ دێ مرن، وبۆ ئاگرێ جه‌هنه‌مێ دێ ئێنه كۆمكرن؛ دا ئه‌و بۆ هه‌وه ببته جهـ، وپيسه جهه ئه‌و.
قَدۡ كَانَ لَكُمۡ ءَايَةٞ فِي فِئَتَيۡنِ ٱلۡتَقَتَاۖ فِئَةٞ تُقَٰتِلُ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَأُخۡرَىٰ كَافِرَةٞ يَرَوۡنَهُم مِّثۡلَيۡهِمۡ رَأۡيَ ٱلۡعَيۡنِۚ وَٱللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصۡرِهِۦ مَن يَشَآءُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّأُوْلِي ٱلۡأَبۡصَٰرِ ﴿١٣﴾
ئه‌ى جوهییێن خۆمه‌زنكه‌ر وڕكۆ ب ڕاستى نيشانه‌كا مه‌زن بۆ هه‌وه د دو كۆمان دا يێن كو ل به‌درێ گه‌هشتينه ئێك هه‌بوو: كۆمه‌كێ، كو موحه‌ممه‌د سلاڤ لێ بن وهه‌ڤالێن وى بوون، شه‌ڕ د ڕێكا خودێ دا دكر، و كۆمه‌كا دى يا كافر ب خودێ، شه‌ڕ د ڕێكا نه‌حه‌قییێ دا دكر، وان ب ديتنا چاڤان خودان باوه‌ر دوجاركى هندى وان دديتن، وخودێ ئه‌و چه‌نده كره ئه‌گه‌را سه‌ركه‌فتنا موسلمانان ل سه‌ر وان. وهه‌چى به‌نییێ خودێ ئه‌و بڤێت ئه‌و ب سه‌ركه‌فتنا خۆ پشته‌ڤانییا وى دكه‌ت. هندى ئه‌و چه‌نده‌يه يا كو چێبووى عيبره‌ته‌كا مه‌زن بۆ خودان ديتنان تێدا هه‌يه ئه‌وێن حوكمێ خودێ وكریارێن وى دزانن.
زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ ٱلشَّهَوَٰتِ مِنَ ٱلنِّسَآءِ وَٱلۡبَنِينَ وَٱلۡقَنَٰطِيرِ ٱلۡمُقَنطَرَةِ مِنَ ٱلذَّهَبِ وَٱلۡفِضَّةِ وَٱلۡخَيۡلِ ٱلۡمُسَوَّمَةِ وَٱلۡأَنۡعَٰمِ وَٱلۡحَرۡثِۗ ذَٰلِكَ مَتَٰعُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَٱللَّهُ عِندَهُۥ حُسۡنُ ٱلۡمَـَٔابِ ﴿١٤﴾
ڤيانا دلچوونان ژ ژن وكوڕان، ومالێ گه‌له‌ك ژ زێڕ وزيڤان، و ژ ده‌وارێن جوان، وحێشتر وچێل وته‌رش وكه‌والان، وعه‌ردێ بۆ چاندنێ هاتییه ده‌ستنيشاكرن، ل به‌ر مرۆڤان يا هاتییه خه‌ملاندن، وئه‌وا هه خۆشییا ژينا دنيايێیه يا كو نه‌مينت. و ل نك خودێ خێر وجهێ باشێ زڤڕينێ -كو به‌حه‌شته- هه‌يه.