قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ١٤
سورەتا آل عمران · ئایەتا ١٤ ب تەفسیرا کوردی
Ali Imran
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قُل لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ سَتُغۡلَبُونَ وَتُحۡشَرُونَ إِلَىٰ جَهَنَّمَۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمِهَادُ ﴿١٢﴾
ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر تو بێژه وان جوهییان وئه‌وێن سه‌ركه‌فتنا ته ل (به‌درێ) ب چو ڤه نه‌گرتى: هوين د دنيايێ دا دێ ئێنه شكاندن و ل سه‌ر كوفرێ دێ مرن، وبۆ ئاگرێ جه‌هنه‌مێ دێ ئێنه كۆمكرن؛ دا ئه‌و بۆ هه‌وه ببته جهـ، وپيسه جهه ئه‌و.
قَدۡ كَانَ لَكُمۡ ءَايَةٞ فِي فِئَتَيۡنِ ٱلۡتَقَتَاۖ فِئَةٞ تُقَٰتِلُ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَأُخۡرَىٰ كَافِرَةٞ يَرَوۡنَهُم مِّثۡلَيۡهِمۡ رَأۡيَ ٱلۡعَيۡنِۚ وَٱللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصۡرِهِۦ مَن يَشَآءُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّأُوْلِي ٱلۡأَبۡصَٰرِ ﴿١٣﴾
ئه‌ى جوهییێن خۆمه‌زنكه‌ر وڕكۆ ب ڕاستى نيشانه‌كا مه‌زن بۆ هه‌وه د دو كۆمان دا يێن كو ل به‌درێ گه‌هشتينه ئێك هه‌بوو: كۆمه‌كێ، كو موحه‌ممه‌د سلاڤ لێ بن وهه‌ڤالێن وى بوون، شه‌ڕ د ڕێكا خودێ دا دكر، و كۆمه‌كا دى يا كافر ب خودێ، شه‌ڕ د ڕێكا نه‌حه‌قییێ دا دكر، وان ب ديتنا چاڤان خودان باوه‌ر دوجاركى هندى وان دديتن، وخودێ ئه‌و چه‌نده كره ئه‌گه‌را سه‌ركه‌فتنا موسلمانان ل سه‌ر وان. وهه‌چى به‌نییێ خودێ ئه‌و بڤێت ئه‌و ب سه‌ركه‌فتنا خۆ پشته‌ڤانییا وى دكه‌ت. هندى ئه‌و چه‌نده‌يه يا كو چێبووى عيبره‌ته‌كا مه‌زن بۆ خودان ديتنان تێدا هه‌يه ئه‌وێن حوكمێ خودێ وكریارێن وى دزانن.
زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ ٱلشَّهَوَٰتِ مِنَ ٱلنِّسَآءِ وَٱلۡبَنِينَ وَٱلۡقَنَٰطِيرِ ٱلۡمُقَنطَرَةِ مِنَ ٱلذَّهَبِ وَٱلۡفِضَّةِ وَٱلۡخَيۡلِ ٱلۡمُسَوَّمَةِ وَٱلۡأَنۡعَٰمِ وَٱلۡحَرۡثِۗ ذَٰلِكَ مَتَٰعُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَٱللَّهُ عِندَهُۥ حُسۡنُ ٱلۡمَـَٔابِ ﴿١٤﴾
ڤيانا دلچوونان ژ ژن وكوڕان، ومالێ گه‌له‌ك ژ زێڕ وزيڤان، و ژ ده‌وارێن جوان، وحێشتر وچێل وته‌رش وكه‌والان، وعه‌ردێ بۆ چاندنێ هاتییه ده‌ستنيشاكرن، ل به‌ر مرۆڤان يا هاتییه خه‌ملاندن، وئه‌وا هه خۆشییا ژينا دنيايێیه يا كو نه‌مينت. و ل نك خودێ خێر وجهێ باشێ زڤڕينێ -كو به‌حه‌شته- هه‌يه.
۞قُلۡ أَؤُنَبِّئُكُم بِخَيۡرٖ مِّن ذَٰلِكُمۡۖ لِلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّـٰتٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا وَأَزۡوَٰجٞ مُّطَهَّرَةٞ وَرِضۡوَٰنٞ مِّنَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ بَصِيرُۢ بِٱلۡعِبَادِ ﴿١٥﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه: ئه‌رێ ئه‌ز بۆ هه‌وه وێ يا چێتر ژ ڤێ ئه‌وا ل به‌ر مرۆڤان هاتییه شرينكرن بێژم، بۆ وى يێ ته‌قوایا خودێ بكه‌ت و ژ جزادانا وى بترست كو به‌حشتێن ڕويبار د بن خانى وداروبارێن وان دا دچن هه‌نه، ئه‌و هه‌ر دێ تێدا مينن، وژنێن پاقژ ژ هه‌مى پيساتییان بۆ وان تێدا هه‌نه، ويا ژ ڤێ مه‌زنتر بۆ وان تێدا هه‌یه: كو ڕازيبوونا خودێیه. وخودێ ب هه‌مى به‌نییێن خۆ يێ ئاگه‌هداره، ب حالێ وان يێ زانايه، وئه‌و دێ جزايێ وان سه‌را وێ چه‌ندێ ده‌ت.
ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ ﴿١٦﴾
ئه‌و عیباده‌تكه‌رێن ته‌قواردار دبێژن: خودايێ مه، هندى ئه‌مين مه باوه‌رى ب ته ئينايه، ودویكه‌فتنا پێغه‌مبه‌رێ ته موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن كرییه، ڤێجا تو گونه‌هێن مه بۆ مه ژێ ببه، ومه ژ عه‌زابا ئاگرى بپارێزه.