قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ١٥٧
سورەتا آل عمران · ئایەتا ١٥٧ ب تەفسیرا کوردی
Ali Imran
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّ ٱلَّذِينَ تَوَلَّوۡاْ مِنكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡتَقَى ٱلۡجَمۡعَانِ إِنَّمَا ٱسۡتَزَلَّهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ بِبَعۡضِ مَا كَسَبُواْۖ وَلَقَدۡ عَفَا ٱللَّهُ عَنۡهُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٞ ﴿١٥٥﴾
گه‌لى صه‌حابییێن موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن، هندى ئه‌ون يێن ڕه‌ڤين ژ هه‌وه ژ شه‌ڕى ل ڕۆژا خودان باوه‌ر وبوتپه‌رێس ل (ئوحودێ) گه‌هشتينه ئێك، هه‌ما ژ به‌ر هنده‌ك گونه‌هێن وان كرين شه‌يتانى ئه‌و ئێخستنه د ڤێ گونه‌هێ دا، وخودێ ل وان بۆرى وئه‌و جزا نه‌دان. هندى خودێیه بۆ گونه‌هكارێن تۆبه‌كه‌ر گونه‌هـ ژێبره، يێ ئارامه له‌زێ د جزادانا وى دا ناكه‌ت يێ بێ ئه‌مرییا وى بكه‌ت.
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَقَالُواْ لِإِخۡوَٰنِهِمۡ إِذَا ضَرَبُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ أَوۡ كَانُواْ غُزّٗى لَّوۡ كَانُواْ عِندَنَا مَا مَاتُواْ وَمَا قُتِلُواْ لِيَجۡعَلَ ٱللَّهُ ذَٰلِكَ حَسۡرَةٗ فِي قُلُوبِهِمۡۗ وَٱللَّهُ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ ﴿١٥٦﴾
ئه‌ى ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى، وكار ب شریعه‌تێ وى كرى، هوین وه‌كى وان كافران نه‌بن يێن باوه‌رى ب خودايێ خۆ نه‌ئيناى، هندى ئه‌ون ئه‌و دبێژنه برايێن خۆ ژ كافران ده‌مێ ئه‌و ده‌ردكه‌ڤن وبۆ كۆمكرنا ڕزقى ل عه‌ردى دگه‌ڕيێن، يان ژى د گه‌ل شه‌ڕكه‌ران ده‌ردكه‌ڤنه غه‌زايێ ڤێجا دمرن يان تێنه‌كوشتن: ئه‌گه‌ر ئه‌و ده‌رنه‌كه‌فتبانه، وشه‌ڕ نه‌كربا، ومابانه ل نك مه، ئه‌و نه‌دمرن ونه‌دهاتنه كوشتن. وئه‌ڤ گۆتنه پتر وان دئێشينت وخه‌مێ وكه‌سه‌رێ ل وان زێده دكه‌ت، ڤێجا هندى خودان باوه‌رن دزانن ئه‌ڤ چه‌نده ب قه‌ده‌را خودێیه، له‌و خودێ به‌رێ وان دده‌ته هيدايه‌تێ، وموصيبه‌تێ ل سه‌ر وان سڤك دكه‌ت، وخودێ وى دهێلته ساخ يێ وى ژين بۆ حه‌زكرى ئه‌گه‌ر خۆ ڕێڤنگ یان جیهادكه‌ر ژى بت، وئه‌و وى دمرينت يێ ئه‌جه‌لێ وى ب دويماهى بێت، ئه‌گه‌ر خۆ ل مالا خۆ ژى بت. وخودێ ب هه‌مى كارێ هه‌وه يێ بينه‌ره، وئه‌و دێ هه‌وا سه‌را جزا ده‌ت.
وَلَئِن قُتِلۡتُمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ أَوۡ مُتُّمۡ لَمَغۡفِرَةٞ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَحۡمَةٌ خَيۡرٞ مِّمَّا يَجۡمَعُونَ ﴿١٥٧﴾
وئه‌گه‌ر هوين -گه‌لى خودان باوه‌ران- ل ده‌مێ جيهادا د ڕێكا خودێ دا بێنه كوشتن يان ل ده‌مێ شه‌ڕى هوين بمرن، خودێ گونه‌هێن هه‌وه دێ بۆ هه‌وه ژێ به‌ت، و ب ره‌حمه‌كا ژ نك خۆ ئه‌و دێ ره‌حمێ ب هه‌وه به‌ت، وهوين ب گه‌هشتنا به‌حه‌شتێ دێ ب سه‌ركه‌ڤن، وئه‌و چێتره ژ دنيايێ وئه‌و تشتێ خه‌لكێ وێ كۆم دكه‌ت.
وَلَئِن مُّتُّمۡ أَوۡ قُتِلۡتُمۡ لَإِلَى ٱللَّهِ تُحۡشَرُونَ ﴿١٥٨﴾
وئه‌گه‌ر ژییێ هه‌وه د ڤێ دنيايێ دا ب دويماهى هات، وهوين ل سه‌ر جهێن خۆ مرن، يان هوين ل مه‌يدانا شه‌ڕى هاتنه كوشتن، هوين بۆ نك خودێ ب تنێ دێ ئێنه كۆمكرن، وئه‌و سه‌را كريارێن هه‌وه دێ هه‌وه جزاده‌ت.
فَبِمَا رَحۡمَةٖ مِّنَ ٱللَّهِ لِنتَ لَهُمۡۖ وَلَوۡ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ ٱلۡقَلۡبِ لَٱنفَضُّواْ مِنۡ حَوۡلِكَۖ فَٱعۡفُ عَنۡهُمۡ وَٱسۡتَغۡفِرۡ لَهُمۡ وَشَاوِرۡهُمۡ فِي ٱلۡأَمۡرِۖ فَإِذَا عَزَمۡتَ فَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَوَكِّلِينَ ﴿١٥٩﴾
ڤێجا ژ دلۆڤانییا خودێ ب ته وهه‌ڤالێن ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- خودێ منه‌ت ل ته كر وتو د گه‌ل وان نه‌رم كرى، وئه‌گه‌ر تو يێ ڕه‌وشت خراب ودلڕه‌ق باى، هه‌ڤالێن ته دا ژ ته ڤه‌ڕه‌ڤن، ڤێجا تو ل وان نه‌گره ژ به‌ر يا وان ل شه‌ڕێ (ئوحودێ) كرى، وتو داخوازێ ژ خودێ بكه دا گونه‌هێن وان بۆ وان ژێ ببه‌ت، وتو د وان كاران دا يێن هه‌وجه‌يى ب مشێوره‌تێ هه‌بت گۆتنا وان وه‌ربگره، وئه‌گه‌ر دلێ ته ل سه‌ر كاره‌كى موكم بوو تو وى كارى بكه وخۆ بهێله ب هيڤییا خودێ ب تنێ ڤه، هندى خودێیه حه‌ز ژ وان دكه‌ت يێن خۆ دهێلنه ب هيڤییا وى ڤه.