ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ١٥٦

سورەتا آل عمران · ئایەتا ١٥٦ ب تەفسیرا کوردی

Ali Imran

  • مەدینێ
  • ٢٠٠ ئایەت
  • جوز ٣–٤

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيۡكُم مِّنۢ بَعۡدِ ٱلۡغَمِّ أَمَنَةٗ نُّعَاسٗا يَغۡشَىٰ طَآئِفَةٗ مِّنكُمۡۖ وَطَآئِفَةٞ قَدۡ أَهَمَّتۡهُمۡ أَنفُسُهُمۡ يَظُنُّونَ بِٱللَّهِ غَيۡرَ ٱلۡحَقِّ ظَنَّ ٱلۡجَٰهِلِيَّةِۖ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ ٱلۡأَمۡرِ مِن شَيۡءٖۗ قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَمۡرَ كُلَّهُۥ لِلَّهِۗ يُخۡفُونَ فِيٓ أَنفُسِهِم مَّا لَا يُبۡدُونَ لَكَۖ يَقُولُونَ لَوۡ كَانَ لَنَا مِنَ ٱلۡأَمۡرِ شَيۡءٞ مَّا قُتِلۡنَا هَٰهُنَاۗ قُل لَّوۡ كُنتُمۡ فِي بُيُوتِكُمۡ لَبَرَزَ ٱلَّذِينَ كُتِبَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡقَتۡلُ إِلَىٰ مَضَاجِعِهِمۡۖ وَلِيَبۡتَلِيَ ٱللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمۡ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمۡۚ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿١٥٤﴾

    پاشى ژ ره‌حما خودێ ب خودان باوه‌رێن دلسۆز ئه‌و بوو پشتى وێ خه‌م ونه‌خۆشییێ خودێ رحه‌تى وباوه‌رییا ب سۆزا خۆ هاڤێته‌ دلێن وان، و ژ نيشانێن وێ چه‌ندێ ئه‌و بوو نقرۆسك ب سه‌ر هنده‌ك ژ وان دا -كو یێن دلسۆز بوون- هاتنه‌ خوارێ، وده‌سته‌كه‌كا دى خه‌ما وان ئه‌و بوو ئه‌و خۆ قورتال بكه‌ن، ولاوازى گه‌هشتێ، وهه‌ما ئه‌و ب خۆ ب تنێ ڤه‌ موژيل بوون، ووان هزره‌كا خراب ژ خودايێ خۆ ودینێ وى وپێغه‌مبه‌رێ وى كر، ووان هزر كر خودێ ڤى كارى بۆ پێغه‌مبه‌رێ خۆ پێك نائینت، وئیسلام ب سه‌ر ناكه‌ڤت، له‌و تو دێ بينى ئه‌و ل سه‌ر ده‌ركه‌فتنا خۆ دپه‌شێمانن، هنده‌ك ژ وان دبێژنه‌ هنده‌كان: ئه‌رێ ما د ڤێ ده‌ركه‌فتنێ دا تشته‌ك ب مه‌ هه‌بوو؟ تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه‌ وان: هندى كاره‌ هه‌مى ب خودێیه‌، وئه‌و بوو يێ ده‌ركه‌فتنا هه‌وه‌ وتشتێ هاتییه‌ سه‌رێ هه‌وه‌ بۆ هه‌وه‌ ته‌قديركرى، وئه‌و كه‌سه‌را ل سه‌ر ده‌ركه‌فتنا بۆ شه‌ڕى د دلێ خۆ دا ڤه‌دشێرن وبۆ ته‌ ئاشكه‌را نه‌كه‌ن، ئه‌و دبێژن: ئه‌گه‌ر تشته‌كێ كێم ژى د ڤێ مه‌سه‌لێ دا ب مه‌ با ئه‌م ل ڤێرێ نه‌دهاتينه‌ كوشتن، تو بێژه‌ وان: مرن ب ده‌ستێ خودێیه‌، وئه‌گه‌ر هوين د مالێن خۆ ژى دا بانه‌، وخودێ حه‌زكربا هوين بمرن، ئه‌وێن كوشتن ل سه‌ر هاتییه‌ نڤيسين دا ده‌ركه‌ڤنه‌ وان جهێن ئه‌و لێ بێنه‌ كوشتن، وخودێ ئه‌ڤ چه‌نده‌ نه‌كر ژ به‌ر هندێ نه‌بت دا وێ گومان ونفاقا د سنگێ هه‌وه‌ دا بجه‌ڕبينت، ودا مرۆڤێ باش ومرۆڤێ پيس ژێك ڤاڤێرت، ودا ئه‌و كارێ خودان باوه‌رى ژ یێ منافقى د گۆتن وكرياران دا بۆ مرۆڤان ئاشكه‌را بكه‌ت. وخودێ ب وى تشتێ د سنگێن به‌نیێن وى دا هه‌ى يێ شاره‌زايه‌، وتشته‌ك ژ كارێ وان ل به‌ر وى به‌رزه‌ نابت.

  2. إِنَّ ٱلَّذِينَ تَوَلَّوۡاْ مِنكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡتَقَى ٱلۡجَمۡعَانِ إِنَّمَا ٱسۡتَزَلَّهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ بِبَعۡضِ مَا كَسَبُواْۖ وَلَقَدۡ عَفَا ٱللَّهُ عَنۡهُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٞ ﴿١٥٥﴾

    گه‌لى صه‌حابییێن موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن، هندى ئه‌ون يێن ڕه‌ڤين ژ هه‌وه‌ ژ شه‌ڕى ل ڕۆژا خودان باوه‌ر وبوتپه‌رێس ل (ئوحودێ) گه‌هشتينه‌ ئێك، هه‌ما ژ به‌ر هنده‌ك گونه‌هێن وان كرين شه‌يتانى ئه‌و ئێخستنه‌ د ڤێ گونه‌هێ دا، وخودێ ل وان بۆرى وئه‌و جزا نه‌دان. هندى خودێیه‌ بۆ گونه‌هكارێن تۆبه‌كه‌ر گونه‌هـ ژێبره‌، يێ ئارامه‌ له‌زێ د جزادانا وى دا ناكه‌ت يێ بێ ئه‌مرییا وى بكه‌ت.

  3. يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَقَالُواْ لِإِخۡوَٰنِهِمۡ إِذَا ضَرَبُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ أَوۡ كَانُواْ غُزّٗى لَّوۡ كَانُواْ عِندَنَا مَا مَاتُواْ وَمَا قُتِلُواْ لِيَجۡعَلَ ٱللَّهُ ذَٰلِكَ حَسۡرَةٗ فِي قُلُوبِهِمۡۗ وَٱللَّهُ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ ﴿١٥٦﴾

    ئه‌ى ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى، وكار ب شریعه‌تێ وى كرى، هوین وه‌كى وان كافران نه‌بن يێن باوه‌رى ب خودايێ خۆ نه‌ئيناى، هندى ئه‌ون ئه‌و دبێژنه‌ برايێن خۆ ژ كافران ده‌مێ ئه‌و ده‌ردكه‌ڤن وبۆ كۆمكرنا ڕزقى ل عه‌ردى دگه‌ڕيێن، يان ژى د گه‌ل شه‌ڕكه‌ران ده‌ردكه‌ڤنه‌ غه‌زايێ ڤێجا دمرن يان تێنه‌كوشتن: ئه‌گه‌ر ئه‌و ده‌رنه‌كه‌فتبانه‌، وشه‌ڕ نه‌كربا، ومابانه‌ ل نك مه‌، ئه‌و نه‌دمرن ونه‌دهاتنه‌ كوشتن. وئه‌ڤ گۆتنه‌ پتر وان دئێشينت وخه‌مێ وكه‌سه‌رێ ل وان زێده‌ دكه‌ت، ڤێجا هندى خودان باوه‌رن دزانن ئه‌ڤ چه‌نده‌ ب قه‌ده‌را خودێیه‌، له‌و خودێ به‌رێ وان دده‌ته‌ هيدايه‌تێ، وموصيبه‌تێ ل سه‌ر وان سڤك دكه‌ت، وخودێ وى دهێلته‌ ساخ يێ وى ژين بۆ حه‌زكرى ئه‌گه‌ر خۆ ڕێڤنگ یان جیهادكه‌ر ژى بت، وئه‌و وى دمرينت يێ ئه‌جه‌لێ وى ب دويماهى بێت، ئه‌گه‌ر خۆ ل مالا خۆ ژى بت. وخودێ ب هه‌مى كارێ هه‌وه‌ يێ بينه‌ره‌، وئه‌و دێ هه‌وا سه‌را جزا ده‌ت.

  4. وَلَئِن قُتِلۡتُمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ أَوۡ مُتُّمۡ لَمَغۡفِرَةٞ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَحۡمَةٌ خَيۡرٞ مِّمَّا يَجۡمَعُونَ ﴿١٥٧﴾

    وئه‌گه‌ر هوين -گه‌لى خودان باوه‌ران- ل ده‌مێ جيهادا د ڕێكا خودێ دا بێنه‌ كوشتن يان ل ده‌مێ شه‌ڕى هوين بمرن، خودێ گونه‌هێن هه‌وه‌ دێ بۆ هه‌وه‌ ژێ به‌ت، و ب ره‌حمه‌كا ژ نك خۆ ئه‌و دێ ره‌حمێ ب هه‌وه‌ به‌ت، وهوين ب گه‌هشتنا به‌حه‌شتێ دێ ب سه‌ركه‌ڤن، وئه‌و چێتره‌ ژ دنيايێ وئه‌و تشتێ خه‌لكێ وێ كۆم دكه‌ت.

  5. وَلَئِن مُّتُّمۡ أَوۡ قُتِلۡتُمۡ لَإِلَى ٱللَّهِ تُحۡشَرُونَ ﴿١٥٨﴾

    وئه‌گه‌ر ژییێ هه‌وه‌ د ڤێ دنيايێ دا ب دويماهى هات، وهوين ل سه‌ر جهێن خۆ مرن، يان هوين ل مه‌يدانا شه‌ڕى هاتنه‌ كوشتن، هوين بۆ نك خودێ ب تنێ دێ ئێنه‌ كۆمكرن، وئه‌و سه‌را كريارێن هه‌وه‌ دێ هه‌وه‌ جزاده‌ت.