ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ١٦٧

سورەتا آل عمران · ئایەتا ١٦٧ ب تەفسیرا کوردی

Ali Imran

  • مەدینێ
  • ٢٠٠ ئایەت
  • جوز ٣–٤

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. أَوَلَمَّآ أَصَٰبَتۡكُم مُّصِيبَةٞ قَدۡ أَصَبۡتُم مِّثۡلَيۡهَا قُلۡتُمۡ أَنَّىٰ هَٰذَاۖ قُلۡ هُوَ مِنۡ عِندِ أَنفُسِكُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ ﴿١٦٥﴾

    ئه‌رێ ده‌مێ به‌لایه‌ك ب سه‌ر هه‌وه‌ دا هات گه‌لى خودان باوه‌ران، ومه‌خسه‌د پێ ئه‌و گرفتارییه‌ یا ل ڕۆژا (ئوحودێ) گه‌هشتییه‌ هه‌وه‌، وئه‌و ب خۆ هه‌وه‌ به‌لایه‌كا دوجاركى وه‌كى وێ ل ڕۆژا (به‌درێ) ب سه‌رێ بوتپه‌رێسان ئينابوو، هوين ژ مه‌نده‌هۆشى ڤه‌ دێ بێژن: ئه‌ڤه‌ چاوا چێ دبت وئه‌م موسلمانين وپێغه‌مبه‌رێ خودێ سلاڤ لێ بن د ناڤ مه‌ دایه‌ وئه‌وێن هه‌ بوتپه‌رێسن؟ تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه‌ وان: ئه‌وا هاتییه‌ سه‌رێ هه‌وه‌ ئه‌گه‌ر هوین ب خۆنه‌، ئه‌و ژ ئه‌گه‌را نه‌گوهدارییا هه‌وه‌يه‌ بۆ فه‌رمانا پێغه‌مبه‌رێ هه‌وه‌، وچوونا هه‌وه‌ بۆ كۆمكرنا ده‌سكه‌فتییان هاته‌ سه‌رێ هه‌وه‌. هندى خودێیه‌ وێ دكه‌ت يا وى دڤێت، وئه‌و وى حوكمى دگێڕت يێ ئه‌و حه‌ز بكه‌ت، كه‌س حوكمێ وى ناگوهۆرت.

  2. وَمَآ أَصَٰبَكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡتَقَى ٱلۡجَمۡعَانِ فَبِإِذۡنِ ٱللَّهِ وَلِيَعۡلَمَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿١٦٦﴾

    وئه‌و برين وكوشتنا ل (ئوحودێ) هاتییه‌ سه‌رێ هه‌وه‌، ڕۆژا كۆما خودان باوه‌ران وكۆما بوتپه‌رێسان گه‌هشتينه‌ ئێك، و ل سه‌رى خودان باوه‌ر ب سه‌ركه‌فتين پاشى بوتپه‌رێس، ئه‌و هه‌مى ب قه‌ده‌را خودێ چێ بووبوو، و ژ به‌ر هندێ بوو دا خودێ وى تشتى ئاشكه‌را بكه‌ت یێ وى د ئه‌زه‌ل دا زانى، كو خودان باوه‌رێن ڕاستگۆ ژ هه‌وه‌ به‌رچاڤ ببن.

  3. وَلِيَعۡلَمَ ٱلَّذِينَ نَافَقُواْۚ وَقِيلَ لَهُمۡ تَعَالَوۡاْ قَٰتِلُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ أَوِ ٱدۡفَعُواْۖ قَالُواْ لَوۡ نَعۡلَمُ قِتَالٗا لَّٱتَّبَعۡنَٰكُمۡۗ هُمۡ لِلۡكُفۡرِ يَوۡمَئِذٍ أَقۡرَبُ مِنۡهُمۡ لِلۡإِيمَٰنِۚ يَقُولُونَ بِأَفۡوَٰهِهِم مَّا لَيۡسَ فِي قُلُوبِهِمۡۚ وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا يَكۡتُمُونَ ﴿١٦٧﴾

    و دا ئه‌و دوڕوییان بنیاست ئه‌وێن خودێ يا دلێ وان ئاشكه‌راكرى ده‌مێ خودان باوه‌ران گۆتییه‌ وان: وه‌رن د گه‌ل مه‌ شه‌ڕى د ڕێكا خودێ دا بكه‌ن، يان ب زێده‌كرنا هژمارا مه‌ بۆ مه‌ ببنه‌ پشته‌ڤان، وان گۆت: ئه‌گه‌ر مه‌ زانيبا هوين دێ شه‌ڕێ ئێكى كه‌ن ئه‌م دا شه‌ڕى د گه‌ل هه‌وه‌ دژى وى كه‌ين. هنگى ئه‌و ژ باوه‌رییێ پتر دنێزيكى كافریێنه‌؛ چونكى ئه‌و وى تشتێ نه‌ د دلێ خۆ دا ب ده‌ڤێن خۆ دبێژن. وخودێ ب وى تشتێ ئه‌و د سنگێن خۆ دا ڤه‌دشێرن زاناتره‌.

  4. ٱلَّذِينَ قَالُواْ لِإِخۡوَٰنِهِمۡ وَقَعَدُواْ لَوۡ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُواْۗ قُلۡ فَٱدۡرَءُواْ عَنۡ أَنفُسِكُمُ ٱلۡمَوۡتَ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ﴿١٦٨﴾

    ئه‌و منافقێن هه‌ ئه‌ون یێن روينشتين وگۆتينه‌ برايێن خۆ يێن كو ل ڕۆژا (ئوحودێ) د شه‌ڕێ خۆ دا دژى بوتپه‌رێسان د گه‌ل خودان باوه‌ران نه‌خۆشى هاتییه‌ سه‌رى: ئه‌گه‌ر ئه‌وێن هه‌ گوهدارییا مه‌ كربا ئه‌و نه‌ دهاتنه‌كوشتن. تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه‌ وان: پا دێ هوین مرنێ ژ خۆ دويربێخن ئه‌گه‌ر هوين د گۆتنا خۆ دا دڕاستگۆنه‌ كو ئه‌گه‌ر وان گه‌هدارییا هه‌وه‌ كربا ئه‌و نه‌دهاتنه‌ كوشتن، وكو ژ به‌ر نه‌چوونا هه‌وه‌ بۆ شه‌ڕى هوین یێن ماینه‌ زێندى.

  5. وَلَا تَحۡسَبَنَّ ٱلَّذِينَ قُتِلُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ أَمۡوَٰتَۢاۚ بَلۡ أَحۡيَآءٌ عِندَ رَبِّهِمۡ يُرۡزَقُونَ ﴿١٦٩﴾

    وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- هزر نه‌كه‌ كو ئه‌وێن د ڕێكا خودێ دا هاتينه‌ كوشتن دمرينه‌ ب چو ناحه‌سن، به‌لكى ئه‌و د ژينه‌كا به‌رزه‌خى دا دزێندينه‌ ل نك خودايێ خۆ، ئه‌وێ وان د ڕێكا وى دا جیهاد كرى ومرین، ڕزقێ وان د به‌حه‌شتێ دا بۆ وان دئێته‌ دان، وئه‌و يێن د خۆشییان دا.