قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ١٨٩
سورەتا آل عمران · ئایەتا ١٨٩ ب تەفسیرا کوردی
Ali Imran
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِذۡ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَٰقَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهُۥ لِلنَّاسِ وَلَا تَكۡتُمُونَهُۥ فَنَبَذُوهُ وَرَآءَ ظُهُورِهِمۡ وَٱشۡتَرَوۡاْ بِهِۦ ثَمَنٗا قَلِيلٗاۖ فَبِئۡسَ مَا يَشۡتَرُونَ ﴿١٨٧﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ل بيرا خۆ بينه ده‌مێ خودێ په‌يمانا موكم ژ وان ستاندى يێن كيتاب بۆ هاتى ژ جوهى وفه‌لان، ته‌ورات بۆ جوهییان وئنجيل بۆ فه‌لان؛ دا ئه‌و كارى پێ بكه‌ن، وتشتێ تێدا هاتى بۆ مرۆڤان ديار بكه‌ن، ووێ چه‌ندێ نه‌ڤه‌شێرن، ئينا وان په‌يمان شكاند وپێگيرى پێ نه‌كر، وبهایه‌كێ كێم به‌رانبه‌ر ڤه‌شارتنا حه‌قییێ وده‌ستێڤه‌دانا كيتابێ وه‌رگرت، ڤێجا چ پيسه كڕينه وان كرى، كو په‌يمان به‌رزه‌كرى، وكيتاب گوهاڕتى.
لَا تَحۡسَبَنَّ ٱلَّذِينَ يَفۡرَحُونَ بِمَآ أَتَواْ وَّيُحِبُّونَ أَن يُحۡمَدُواْ بِمَا لَمۡ يَفۡعَلُواْ فَلَا تَحۡسَبَنَّهُم بِمَفَازَةٖ مِّنَ ٱلۡعَذَابِۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ ﴿١٨٨﴾
وتو هزر نه‌كه ئه‌وێن كه‌يف ب وان كريارێن كرێت دئێت يێن وان كرين وه‌كى جوهى ودوڕوییان ويێن وه‌كى وان، وحه‌ز دكه‌ن خه‌لك په‌سنا وان ب وى تشتێ وان نه‌كرى بده‌ن، تو قه‌ت هزر نه‌كه ئه‌و د دنيايێ دا ژ عه‌زابا خودێ دێ دپارستى بن، و ل ئاخره‌تێ عه‌زابه‌كا ب ئێش بۆ وان هه‌يه. و د ڤێ ئايه‌تێ دا گه‌فه‌كا مه‌زن بۆ هه‌ر ئێكى هه‌يه يێ كاره‌كێ خراب بكه‌ت وكه‌يف پێ بێت، وبۆ هه‌ر ئێكێ مه‌دحێن خۆ ب وى تشتى بكه‌ت يێ وى نه‌كرى؛ دا خه‌لك په‌سنێن وى پێ بده‌ن.
وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ ﴿١٨٩﴾
وملكێ عه‌سمانان وعه‌ردى وهه‌ر تشته‌كێ تێدا هه‌ى يێ خودێ ب تنێیه، وخودێ ل سه‌ر هه‌ر تشته‌كى يێ خودان شيانه.
إِنَّ فِي خَلۡقِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَٱخۡتِلَٰفِ ٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ لَأٓيَٰتٖ لِّأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ ﴿١٩٠﴾
هندى د ئافراندنا عه‌سمانان وعه‌ردى دايه ب ڕه‌نگه‌كێ نوى وبێ وێنه، و د دويڤكهاتنا شه‌ڤێ وڕۆژێ دا، وژێكجودابوونا وان ژ لايێ كورتى ودرێژیێ ڤه، نيشانێن مه‌زن ل سه‌ر ته‌وحيدا خودێ هه‌نه بۆ خودانێن عه‌قلێن ساخله‌م.
ٱلَّذِينَ يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمۡ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلۡقِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ ﴿١٩١﴾
ئه‌وێن د هه‌مى حالێن خۆ دا خودێ ل بيرا خۆ دئينن: ژ پییان ڤه و دڕوينشتى و ل سه‌ر ته‌نشتێن خۆ، وئه‌و هزرێن خۆ د ئافراندنا عه‌سمانان وعه‌ردى دا دكه‌ن، ودبێژن: خودايێ مه ته ئه‌ڤه ژ قه‌ستا نه‌ئافراندينه، تو ژ وێ چه‌ندێ يێ پاك وپيرۆزى، ڤێجا تو عه‌زابا ئاگرى ژ مه دوير بێخه.