قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ١٨٧
سورەتا آل عمران · ئایەتا ١٨٧ ب تەفسیرا کوردی
Ali Imran
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
كُلُّ نَفۡسٖ ذَآئِقَةُ ٱلۡمَوۡتِۗ وَإِنَّمَا تُوَفَّوۡنَ أُجُورَكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ فَمَن زُحۡزِحَ عَنِ ٱلنَّارِ وَأُدۡخِلَ ٱلۡجَنَّةَ فَقَدۡ فَازَۗ وَمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَآ إِلَّا مَتَٰعُ ٱلۡغُرُورِ ﴿١٨٥﴾
ههر نهفسهك دڤێت تام بكهته مرنێ، ب ڤێ چهندێ ههمى خهلك دێ زڤڕنه نك خودايێ خۆ؛ دا ئهو حسێبێ د گهل وان بكهت. وههما خێرێن ههوه ل دويڤ كريارێن ههوه ب تمامى وبێ كيماسى ل ڕۆژا ڕابوونێ دێ بۆ ههوه ئێنهدان، ڤێجا ههچییێ خودايێ وى قهدرێ وى بگرت ووى ژ ئاگرى ڕزگار بكهت وببهته بهحهشتێ ئهو گههشته وێ يا وى ڤياى. وژينا دنيايێ ههما ب تنێ خۆشییهكا بهروهخته، ڤێجا هوين پێ نهئێنه خاپاندن.
۞لَتُبۡلَوُنَّ فِيٓ أَمۡوَٰلِكُمۡ وَأَنفُسِكُمۡ وَلَتَسۡمَعُنَّ مِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ مِن قَبۡلِكُمۡ وَمِنَ ٱلَّذِينَ أَشۡرَكُوٓاْ أَذٗى كَثِيرٗاۚ وَإِن تَصۡبِرُواْ وَتَتَّقُواْ فَإِنَّ ذَٰلِكَ مِنۡ عَزۡمِ ٱلۡأُمُورِ ﴿١٨٦﴾
هوين -گهلى خودان باوهران- ب مالێ خۆ دێ ئێنه جهرباندن، ب دهرێخستنا نهفهقهيێن فهر وسوننهت ژێ، و ب وان گرفتارییێن ب سهر دا دئێن، وهوين د نهفسێن ههوه ژى دا دێ ئێنه جهرباندن ب وان عيبادهتێن ل سهر ههوه هاتينه فهركرن، وئهوا ب سهرێ ههوه دئێت ژ برين وكوشتن ومرنا خۆشتڤیێن ههوه؛ وئهڤه ژ بهر هندێیه دا خودان باوهرێ ڕاستگۆ ژ يێ دى ئاشكهرا ببت. وههوه ژ جوهى وفهلان وبوتپهرێسان دێ گوهـ ل گهلهك ژ وان تشتان بت يێن ههوه پێ نهخۆش ژ پهيڤێن شركێ وهاڤێتنا دينێ ههوه. وئهگهر هوين -گهلى خودان باوهران- بێهنا خۆ ل سهر وێ چهندێ فرههـ بكهن، و ب پێگيرییا فهرمانێن خودێ تهقوایا وى بكهن، ئهو ژ وان كارێن موكمه يێن كو ڤێت مرۆڤ بكهت، ولهزێ تێدا بكهت.
وَإِذۡ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَٰقَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهُۥ لِلنَّاسِ وَلَا تَكۡتُمُونَهُۥ فَنَبَذُوهُ وَرَآءَ ظُهُورِهِمۡ وَٱشۡتَرَوۡاْ بِهِۦ ثَمَنٗا قَلِيلٗاۖ فَبِئۡسَ مَا يَشۡتَرُونَ ﴿١٨٧﴾
وتو -ئهى پێغهمبهر- ل بيرا خۆ بينه دهمێ خودێ پهيمانا موكم ژ وان ستاندى يێن كيتاب بۆ هاتى ژ جوهى وفهلان، تهورات بۆ جوهییان وئنجيل بۆ فهلان؛ دا ئهو كارى پێ بكهن، وتشتێ تێدا هاتى بۆ مرۆڤان ديار بكهن، ووێ چهندێ نهڤهشێرن، ئينا وان پهيمان شكاند وپێگيرى پێ نهكر، وبهایهكێ كێم بهرانبهر ڤهشارتنا حهقییێ ودهستێڤهدانا كيتابێ وهرگرت، ڤێجا چ پيسه كڕينه وان كرى، كو پهيمان بهرزهكرى، وكيتاب گوهاڕتى.
لَا تَحۡسَبَنَّ ٱلَّذِينَ يَفۡرَحُونَ بِمَآ أَتَواْ وَّيُحِبُّونَ أَن يُحۡمَدُواْ بِمَا لَمۡ يَفۡعَلُواْ فَلَا تَحۡسَبَنَّهُم بِمَفَازَةٖ مِّنَ ٱلۡعَذَابِۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ ﴿١٨٨﴾
وتو هزر نهكه ئهوێن كهيف ب وان كريارێن كرێت دئێت يێن وان كرين وهكى جوهى ودوڕوییان ويێن وهكى وان، وحهز دكهن خهلك پهسنا وان ب وى تشتێ وان نهكرى بدهن، تو قهت هزر نهكه ئهو د دنيايێ دا ژ عهزابا خودێ دێ دپارستى بن، و ل ئاخرهتێ عهزابهكا ب ئێش بۆ وان ههيه. و د ڤێ ئايهتێ دا گهفهكا مهزن بۆ ههر ئێكى ههيه يێ كارهكێ خراب بكهت وكهيف پێ بێت، وبۆ ههر ئێكێ مهدحێن خۆ ب وى تشتى بكهت يێ وى نهكرى؛ دا خهلك پهسنێن وى پێ بدهن.
وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ ﴿١٨٩﴾
وملكێ عهسمانان وعهردى وههر تشتهكێ تێدا ههى يێ خودێ ب تنێیه، وخودێ ل سهر ههر تشتهكى يێ خودان شيانه.