قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ٣٩
سورەتا آل عمران · ئایەتا ٣٩ ب تەفسیرا کوردی
Ali Imran
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٖ وَأَنۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنٗا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّاۖ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيۡهَا زَكَرِيَّا ٱلۡمِحۡرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزۡقٗاۖ قَالَ يَٰمَرۡيَمُ أَنَّىٰ لَكِ هَٰذَاۖ قَالَتۡ هُوَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِۖ إِنَّ ٱللَّهَ يَرۡزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيۡرِ حِسَابٍ ﴿٣٧﴾
ئينا خودێ د به‌رسڤا دوعايا وێ هات ونه‌زرا وێ جوان ژێ قه‌بويلكر، وئه‌وى په‌روه‌رده‌كرنا كچا وێ مه‌ريه‌مێ ب خۆ ڤه گرت وئه‌و شينكر شينكره‌كا باش، وزه‌كه‌ريا سلاڤ لێ بن كره كه‌فيلێ وێ، ووى ئه‌و بره نك خۆ ل وى جهێ وى عيباده‌ت لێ دكر، وهه‌ر جاره‌كا ئه‌و ب سه‌ر وێ ڤه هاتبا وى ڕزقه‌كێ خۆش ل نك وێ دديت، له‌و دگۆتێ: ئه‌ى مه‌ريه‌م ئه‌ڤ ڕزقێ باش بۆ ته ژ كيڤه هاتییه؟ وێ دگۆت: ئه‌و ڕزق ژ نك خودێیه، هه‌چییێ خودێ بڤێت ژ به‌نییێن خۆ ئه‌و ڕزقه‌كێ بێ حسێب دده‌تێ.
هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُۥۖ قَالَ رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةٗ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ ﴿٣٨﴾
ده‌مێ زه‌كه‌ريایى ديتى خودێ ژ ڕزقێ خۆ چه‌ند قه‌نجى ل مه‌ريه‌مێ كرينه، وى قه‌ستا خودايێ خۆ كر وگۆت: ئه‌ى خودايێ من تو ژ نك خۆ كوڕه‌كێ چاك وپيرۆز بده من، هندى تويى ته گوهـ ل وى دبت يێ دوعايێ ژ ته دكه‌ت.
فَنَادَتۡهُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَهُوَ قَآئِمٞ يُصَلِّي فِي ٱلۡمِحۡرَابِ أَنَّ ٱللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحۡيَىٰ مُصَدِّقَۢا بِكَلِمَةٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَسَيِّدٗا وَحَصُورٗا وَنَبِيّٗا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٣٩﴾
وده‌مێ ئه‌و به‌رانبه‌ر خودێ ل جهێ نڤێژێ يێ ڕاوه‌ستاى دوعايان دكه‌ت ملیاكه‌تان گازيكره وى: هندى خودێیه مزگينییه‌كا ته كه‌يف پێ بێت دده‌ته ته، كو ته كوڕه‌ك ب ناڤێ يه‌حيا دێ هه‌بت، ئه‌و دێ باوه‌رییێ ب په‌يڤا ژ خودێ -كو عيسايێ كوڕێ مه‌ريه‌مێیه سلاڤ لێ بن- ئينت، ويه‌حيا د ناڤ ملله‌تێ خۆ دا دێ بته سه‌روه‌ره‌ك، جهه‌كێ بالا وبلند دێ وى هه‌بت، وئه‌و دێ يێ پارستى بت ژ گونه‌هـ ودلچوونێن خراب، وئه‌و دێ پێغه‌مبه‌ره‌كێ ژ چاكان بت ژ وان يێن گه‌هشتينه كولۆڤانكا چاكییێ.
قَالَ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَٰمٞ وَقَدۡ بَلَغَنِيَ ٱلۡكِبَرُ وَٱمۡرَأَتِي عَاقِرٞۖ قَالَ كَذَٰلِكَ ٱللَّهُ يَفۡعَلُ مَا يَشَآءُ ﴿٤٠﴾
زه‌كه‌ريایى ژ كه‌يف ومه‌نده‌هۆشییان دا گۆت: خودايێ من چاوا دێ من كوڕه‌ك هه‌بت وپيراتى يا گه‌هشتییه من وژنكا من بچويك نابن؟ وى گۆت: وه‌كى ڤى تشتى هه‌ر تشته‌كێ خودێ بڤێت دكه‌ت بلا يێ عه‌جێب ونه‌عه‌ده‌تى بت.
قَالَ رَبِّ ٱجۡعَل لِّيٓ ءَايَةٗۖ قَالَ ءَايَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ ٱلنَّاسَ ثَلَٰثَةَ أَيَّامٍ إِلَّا رَمۡزٗاۗ وَٱذۡكُر رَّبَّكَ كَثِيرٗا وَسَبِّحۡ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِبۡكَٰرِ ﴿٤١﴾
زه‌كه‌ريایى گۆت: خودايێ من نيشانه‌كێ بۆ من بدانه ئه‌ز پێ بزانم كو دێ من كوڕه‌ك هه‌بت؛ دا من كه‌يف پێ بێت ومزگينى بگه‌هته من، وى گۆت: نيشانا ته خواستى ئه‌وه سێ ڕۆژان تو نه‌شێى خه‌لكى باخێڤى ب تنێ ب ئيشاره‌تان نه‌بت، هه‌ر چه‌نده تو يێ ساخله‌مى ژى، و ل ڤى ده‌مى تو خودايێ خۆ گه‌له‌ك ل بيرا خۆ بينه، وتو ل ئێڤار وسپێده‌يان نڤێژان بۆ وى بكه.