قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ٤٦
سورەتا آل عمران · ئایەتا ٤٦ ب تەفسیرا کوردی
Ali Imran
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ذَٰلِكَ مِنۡ أَنۢبَآءِ ٱلۡغَيۡبِ نُوحِيهِ إِلَيۡكَۚ وَمَا كُنتَ لَدَيۡهِمۡ إِذۡ يُلۡقُونَ أَقۡلَٰمَهُمۡ أَيُّهُمۡ يَكۡفُلُ مَرۡيَمَ وَمَا كُنتَ لَدَيۡهِمۡ إِذۡ يَخۡتَصِمُونَ ﴿٤٤﴾
ئه‌ڤا هه یا مه بۆ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ڤه‌گێڕاى ژ ده‌نگ وباسێن نه‌به‌رچاڤن يێن خودێ ب وه‌حى بۆ ته هنارتين، چونكى تو ل نك وان نه‌بووى ده‌مێ ئه‌و د كه‌فاله‌تا مه‌ريه‌مێ دا ژێك جودا بووين كانێ كى ژ وان هێژاتره پێ ڕاببت، وده‌مێ ئه‌و ب هه‌ڤڕكى چووين، ووان ب هاڤێتنا قه‌له‌مێن خۆ پشك هاڤێتى، ڤێجا پشك بۆ زه‌كه‌ريایى -سلاڤ لێ بن- ده‌ركه‌فتى، وئه‌و ب كه‌فاله‌تا وێ ڕابووى.
إِذۡ قَالَتِ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ يَٰمَرۡيَمُ إِنَّ ٱللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٖ مِّنۡهُ ٱسۡمُهُ ٱلۡمَسِيحُ عِيسَى ٱبۡنُ مَرۡيَمَ وَجِيهٗا فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِ وَمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ ﴿٤٥﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌رێ خودێ- ل وێرێ نه‌بووى ده‌مێ ملیاكه‌تان گۆتى: ئه‌ى مه‌ريه‌م، هندى خودێیه مزگينییێ ب بوونا كوڕه‌كى دده‌ته ته، هه‌بوونا وى ب په‌يڤه‌كا ژ نك خودێیه، یه‌عنى: ئه‌و دێ بێژتێ: (ببه)، ئه‌و دێ بت، ناڤێ وى مه‌سيح عيسايێ كوڕێ مه‌ريه‌مێیه، ئه‌و ل دنيايێ وئاخره‌تێ يێ پێشكێشه، وئه‌و ژ وانه يێن ل ڕۆژا قيامه‌تێ نێزيكى خودێ.
وَيُكَلِّمُ ٱلنَّاسَ فِي ٱلۡمَهۡدِ وَكَهۡلٗا وَمِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٤٦﴾
وئه‌و پشتى دبت، هێشتا د پێچكێ دا ئه‌و دێ د گه‌ل مرۆڤان ئاخڤت، وهه‌ر وه‌سا ده‌مێ ئه‌و مه‌زن دبت ودگه‌هته تمامییا هێزا خۆ ئه‌و ب وه‌حییا خودێ د گه‌ل وان دئاخڤت، وبه‌رێ وان ده‌ته خودێ. وئه‌ڤه ئاخفتنا پێغه‌مبه‌راتییێ وڕێنيشادانێیه، وئه‌و د گۆتن وكريارا خۆ دا ژ چاك وقه‌نجيكاران دئێته هژمارتن.
قَالَتۡ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي وَلَدٞ وَلَمۡ يَمۡسَسۡنِي بَشَرٞۖ قَالَ كَذَٰلِكِ ٱللَّهُ يَخۡلُقُ مَا يَشَآءُۚ إِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرٗا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ﴿٤٧﴾
مه‌ريه‌م ژ ڤى كارى مه‌نده‌هۆش ما وگۆت: چاوا دێ من كوڕه‌ك هه‌بت وئه‌زا شويكرى نینم وئه‌ز نه ژ خرابامه؟ ملیاكه‌تى گۆتێ: ئه‌ڤ كاره يێ بۆ ته چێ دبت تشته‌كێ ب زه‌حمه‌ت نينه ل به‌ر خودايێ خودان شيان، يێ كو هه‌ر تشته‌كێ وى بڤێت ئه‌و وى ژ چوننه‌يێ دده‌ت، ڤێجا ئه‌گه‌ر وى تشته‌ك ڤيا هه‌ما دێ بێژتێ: (ببه) ئه‌و دێ بت.
وَيُعَلِّمُهُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَٱلتَّوۡرَىٰةَ وَٱلۡإِنجِيلَ ﴿٤٨﴾
وئه‌و دێ وى فێرى نڤيسين وكاربنه‌جهییا د گۆتن وكرياران دا كه‌ت، ووى فێرى وێ ته‌وراتێ كه‌ت یا خودێ بۆ مووسایى سلاڤ لێ بن هنارتى، ووێ ئنجيلا بۆ وى ئینایه خوارێ.